Аш-Шокир (Шукргузор) — Он Зоте, ки бандагони фармонбардорашро ситоиш мекунад ва барои итоаташон аз онҳо шукр мегӯяд, онҳоро дар ин дунё ва дар ҳаёти ҷовидонӣ подош медиҳад, корҳояшонро осон мекунад ва аз онҳо хотираи нек боқӣ мегузорад, ки аз бандагонаш некиҳоеро, ки Ӯ ба онҳо ниёз надорад, қабул мекунад ва неъматҳоеро, ки ҳама ҷуз Ӯ аз онҳо баҳра мебаранд, саховатмандона мепошад. Вақте ки Ӯ мӯъминро ситоиш мекунад, дилҳои дигар махлуқотро бо муҳаббат ба ӯ пур мекунад, то ҷое ки сангҳо ҳамроҳи ӯ Аллоҳро тасбеҳ мегӯянд ва фариштагон ва ҳайвонҳо барои ӯ омурзиш металабанд ва Ӯ номи ӯро ҳифз мекунад ва аз ӯ хотираи нек боқӣ мегузорад. Ва вақте ки Ӯ аз некӯкор шукр мегӯяд, ҳатто барои некии хурд фаровон ато мекунад ва ҳисоб талаб намекунад.