Ат-Тайиб (Пок, Хуб) — Он Зоте, ки нуқсон надорад, танҳо некӣ мекунад ва сарчашмаи ҳар чизи нек, пок ва зебост. Ибни ал-Арабӣ менависад, ки Ат-Тайиб аз ҳар гуна нуқсон болотар аст. Ибни ал-Қаййим менависад: «Аллоҳ беҳтарин номҳоро дорад ва Ат-Тайиб — яке аз номҳои Ӯст. Аз Ӯ танҳо некӣ сар мезанад, ба сӯи Ӯ танҳо некӣ боло меравад ва ба Ӯ танҳо некон наздик мешаванд. Ҳар он чи бо Ӯ алоқаманд аст, пур аз некӣ аст».