Сура 78
Набаъ
U
Хабари бузург
40 оят |
Макка
МаккаСура 78 • Оят 1 аз 40 • Пора 301⁄8 • Саҳифа 582
Набаъ
2
1
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ١
Оятӣ
Аз чӣ чиз (ҳамдигарро) мепурсанд?
2
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ٢
Оятӣ
Аз он хабари бузург, (қиёмат).
3
ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ٣
Оятӣ
ки дар он ихтилоф мекунанд.
4
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٤
Оятӣ
Оре, ба зудӣ хоҳад донист.
5
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ٥
Оятӣ
Боз ҳам, оре, ба зудӣ хоҳанд донист!
6
أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًا٦
Оятӣ
Оё Мо заминрро бистаре насохтем?
7
وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا٧
Оятӣ
Ва кӯҳҳоро мехҳое?
8
وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًا٨
Оятӣ
Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт офаридем.
9
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا٩
Оятӣ
Ва хобатонро оссишатон гардонидем.
10
وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا١٠
Оятӣ
Ва шабро пӯшишатон қарор додем.
11
وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا١١
Оятӣ
Ва рӯзро вақти талаби маъишат. (касб).
12
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا١٢
Оятӣ
Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем.
13
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا١٣
Оятӣ
Ва чароғе равшан офаридем. (офтоб).
14
وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا١٤
Оятӣ
Аз абрҳои боронзой обе фаровон нозил кардем,
15
لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا١٥
Оятӣ
то бо он донаву набот бирӯёнем
16
وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا١٦
Оятӣ
ва бӯстонҳои анбӯҳ (сердарахт).
17
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًا١٧
Оятӣ
Албатта рӯзи доварӣ рӯзест муъайян.
18
يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا١٨
Оятӣ
Рӯзе, ки дар сур дамида шавад, ва шумо гурӯҳгурӯҳ биёед.
19
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا١٩
Оятӣ
Осмон шикофта шавад ва ҳар шикоф даре бошад.
20
وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا٢٠
Оятӣ
Ва куҳҳо равон шаванд ва сароб гарданд.
21
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا٢١
Оятӣ
Ҷаҳаннам дар интизор бошад.
22
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًا٢٢
Оятӣ
Саркашонро бозгаштангоҳест.
23
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا٢٣
Оятӣ
Замоне дароз дар он ҷо бошанд.
24
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا٢٤
Оятӣ
На хунукӣ чашанду на об,
25
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا٢٥
Оятӣ
фақат оби ҷӯшону хуну чирк. (нӯшанд).
26
جَزَآءً وِفَاقًا٢٦
Оятӣ
Ин ҷазоест мувофиқи кирдор.
27
إِنَّهُمْ كَانُواْ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا٢٧
Оятӣ
Зеро онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд.
28
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًا٢٨
Оятӣ
Ва оёти Моро ба сахтӣ дурӯғ мебароварданд.
29
وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًا٢٩
Оятӣ
Ва Мо ҳама чизро дар, китобе шумора кардаем.
30
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا٣٠
Оятӣ
Пас бичашед, ки фақат бар азоби шумо хоҳем афзуд!
31
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا٣١
Оятӣ
Парҳезгоронро ҷоест дар амон аз ҳар осеб,
32
حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًا٣٢
Оятӣ
бӯстонҳову токистонҳо
33
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا٣٣
Оятӣ
ва духтароне ҳамсол бо пистонҳои баромада
34
وَكَأْسًا دِهَاقًا٣٤
Оятӣ
ва ҷомҳои пур.
35
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا٣٥
Оятӣ
На сухани беҳуда шунаванд ва на дурӯғ
36
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا٣٦
Оятӣ
ва ин мукофотест кофӣ аз ҷониби Парвардигорат—
37
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا٣٧
Оятӣ
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Худои раҳмон, ки касро ба Ӯ ёрои хитоб набошад,
38
يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا٣٨
Оятӣ
рӯзе, ки рӯҳ ва фариштагон ба саф меистанд ва кас сухан намегӯяд, ғайри он ки Худои раҳмон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухан ба савоб гӯяд.
39
ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا٣٩
Оятӣ
Он рӯз рӯзест омаданӣ. Пас ҳар кӣ хоҳад ба сӯи Парвардигораш бозгардад.
40
إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا٤٠
Оятӣ
Мо шуморо аз азобе наздик метарсонем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, менигарад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок мебудам!»