Сура 83
Мутаффифин
e
Камфурӯшон
36 оят |
Макка
МаккаСура 83 • Оят 1 аз 36 • Пора 303⁄8 • Саҳифа 587
Мутаффифин
2
1
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ١
Оятӣ
Вой бар камфурӯшон,
2
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ٢
Оятӣ
онон, ки чун аз мардум кайл (паймона) меситонанд, онро пур мекунанд
3
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ٣
Оятӣ
ва чун барои мардум мепаймоянд ё бармекашанд, аз он кам мекунанд.
4
أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ٤
Оятӣ
Оё инҳо намедонанд, ки зинда мешаванд
5
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ٥
Оятӣ
дар он рӯзи бузург?
6
يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ٦
Оятӣ
Рӯзе, ки мардум ба пешгоҳи Парвардигори ҷаҳониён меистанд.
7
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ٧
Оятӣ
Ҳаққо, ки албатта аъмоли бадкорон навишташуда дар сиҷҷин аст.
8
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ٨
Оятӣ
Ту чӣ медонӣ, ки сиҷҷин чист?
9
كِتَٰبٌ مَّرْقُومٌ٩
Оятӣ
Китобест навишта!
10
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ١٠
Оятӣ
Дар он рӯз вой бар такзибкунандагон (дурӯғбарорандагон),
11
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ١١
Оятӣ
онон, ки рӯзи ҷазоро дурӯғ меҳисобанд!
12
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ١٢
Оятӣ
Ва он рӯзро фақат аз ҳад гузарандаи гуноҳкор дурӯғ меҳисобад.
13
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ١٣
Оятӣ
Чун оёти Мо бар ӯ хонда шуд, гуфт: «Афсонаҳои пешиниён аст!»
14
كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ١٤
Оятӣ
Ҳаққо, ки корҳое, ки карда буданд, бар дилҳошон (ғолиб шуда) занг бастааст.
15
كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ١٥
Оятӣ
Ҳаққо, ки дар он рӯз аз (дидори) Парвардигорашон маҳҷуб (маҳрум) бошанд.
16
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُواْ ٱلْجَحِيمِ١٦
Оятӣ
Пас онҳо ба ҷаҳаннам дароянд.
17
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ١٧
Оятӣ
Ва онҳоро гӯянд: «Ин аст он чӣ дурӯғаш мешумурдед!»
18
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ١٨
Оятӣ
Ҳаққо, ки амалҳои некон дар иллийин мактуб аст.
19
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ١٩
Оятӣ
Ва ту чӣ медонӣ, ки иллийин чист?
20
كِتَٰبٌ مَّرْقُومٌ٢٠
Оятӣ
Китобест навишта!
21
يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ٢١
Оятӣ
Ки муқаррабони (наздикшудагони) Худо дар он менигаранд.
22
إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ٢٢
Оятӣ
Албатта некон дар неъматанд,
23
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ٢٣
Оятӣ
бар тахтҳо нишаста ва назора мекунанд.
24
تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ٢٤
Оятӣ
Бар чеҳраҳошон таровати неъматро бишиносӣ.
25
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ٢٥
Оятӣ
Аз шаробе холис, ки бар сари он мӯҳр ниҳодаанд, сероб мешаванд.
26
خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ٢٦
Оятӣ
Мӯҳри он аз мушк аст ва пешдастӣ кунандагон дар он бар якдигар пешдастӣ кунанд,
27
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ٢٧
Оятӣ
Омезаи он тасним аст, (яъне ботасним омехта)
28
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ٢٨
Оятӣ
чашмаест, ки муқаррабони (наздикони даргоҳи) Худо аз он меошоманд.
29
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضْحَكُونَ٢٩
Оятӣ
Гуноҳкорон ба мӯъминон механдиданд
30
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ٣٠
Оятӣ
Ва чун бар онҳо мегузаштанд, ба чашму абрӯ ишора мекарданд (бо нияти масхара)
31
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ٣١
Оятӣ
ва чун назди касонашон бозмегаштанд, шодмона бозмегаштанд.
32
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ٣٢
Оятӣ
Ва чун ононро медиданд, мегуфтанд, ки инҳо гумроҳанд.
33
وَمَآ أُرْسِلُواْ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ٣٣
Оятӣ
Ва ҳол он ки ононро ба нигаҳбониву муҳофизати амалҳои мӯъминон нафиристода буданд.
34
فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ٣٤
Оятӣ
Ва имрӯз мӯъминон ба кофирон механданд,
35
عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ٣٥
Оятӣ
бар тахтҳо такя задаанд ва менигаранд.
36
هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ٣٦
Оятӣ
Оё кофирон баробари амалҳояшон ҷазо ёфтаанд?