Сура 37
Соффот
A
Сафбандагон
182 оят |
Макка
МаккаСура 37 • Оят 1 аз 182 • Пора 232⁄8 • Саҳифа 446
Соффот
2
1
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّا١
Оятӣ
Савганд ба он фариштагон, ки барои Худо саф бастаанд,
2
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا٢
Оятӣ
савганд ба он фариштагон, ки абрҳоро меронанд,
3
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكْرًا٣
Оятӣ
савганд ба он фариштагон, ки зикри Худоро мехонанд,
4
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ٤
Оятӣ
ки Худои шумо Худои яктост.
5
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَٰرِقِ٥
Оятӣ
Парвардигори осмонҳову замин аст ва ҳар чӣ дар миёни онҳост. Ва Парвардигори машрикҳост!
6
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ٦
Оятӣ
Мо осмони дунёро ба зинати ситорагон биёростем.
7
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَٰنٍ مَّارِدٍ٧
Оятӣ
Ва аз ҳар шайтони нофармон нигаҳ доштем.
8
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ٨
Оятӣ
То сухани сокинони олами болоро нашнаванд ва аз ҳар сӯй ронда шаванд.
9
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ٩
Оятӣ
То дур гарданд ва барои онҳост азобе доим.
10
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ١٠
Оятӣ
Ғайри он шайтон, ки ногаҳон чизе бирабояд ва ногаҳон шӯълаи сӯзандае дунболаш кунад.
11
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ١١
Оятӣ
Пас, аз кофирон бипурс, ки оё офариниши онҳо душвортар аст ё он чӣ Мо офаридаем. Мо онҳоро аз гиле часпанда офаридаем.
12
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ١٢
Оятӣ
Ту дар тааҷҷуб шудӣ ва онҳо масхара мекунанд.
13
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذْكُرُونَ١٣
Оятӣ
Ва чун ба онҳо панд дода шавад, панд, намепазиранд.
14
وَإِذَا رَأَوْاْ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ١٤
Оятӣ
Ва чун ояе бубинанд, аз якдигар мехоҳанд, то онро ба масхара гиранд.
15
وَقَالُوٓاْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ١٥
Оятӣ
Ва мегӯянд: «Ин чизе ғайри ҷодуи ошкор нест,
16
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ١٦
Оятӣ
оё вақте ки мо мурдем ва хоку устухон шудем, моро зинда мекунанд?
17
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ١٧
Оятӣ
ё падарони моро?»
18
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ١٨
Оятӣ
Бигӯ: «Бале, ва шумо хору бечора мешавед!»
19
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ١٩
Оятӣ
Ва онон худ хоҳанд дид, ки ба як фармон ҳамаро зинда мекунанд.
20
وَقَالُواْ يَٰوَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ٢٠
Оятӣ
Мегӯянд: «Вой бар мо, ин ҳамон рӯзи ҷазост!»
21
هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ٢١
Оятӣ
Ин ҳамон рӯзи довари аст, ки дурӯғаш мепиндоштед.
22
۞۞ ٱحْشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُواْ يَعْبُدُونَ٢٢
Оятӣ
Ононро, ки зулм мекарданд ва ҳамроҳонашонро ва онҳоеро, ки ба ҷои Худои якто мепарастиданд, ҷамъ оваред.
23
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ٢٣
Оятӣ
Ҳамаро ба роҳи ҷаҳаннам роҳ нишон диҳед.
24
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ٢٤
Оятӣ
Ва нигаҳ доредашон, бояд бозхост шаванд.
25
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ٢٥
Оятӣ
«Чаро якдигарро ёрӣ намекунед?»
26
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ٢٦
Оятӣ
На, имрӯз ҳама таслимшавандагонанд.
27
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ٢٧
Оятӣ
Ва он гоҳ рӯй ба якдигар кунанд ва бипурсанд.
28
قَالُوٓاْ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ٢٨
Оятӣ
Гӯянд: «Шумо будед, ки аз дари некхоҳӣ бар мо медаромадед».
29
قَالُواْ بَل لَّمْ تَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ٢٩
Оятӣ
Гӯянд: «На, шумо имон наёварда будед.
30
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَٰنٍ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَٰغِينَ٣٠
Оятӣ
Моро бар шумо ҳеҷ ғолибияте набуд. Шумо худ мардумоне нофармон будед.
31
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ٣١
Оятӣ
Гуфтаи Парвардигорамон бар мо воҷид шуд. Акнун бояд бичашем.
32
فَأَغْوَيْنَٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ٣٢
Оятӣ
Мо шуморо гумроҳ кардем ва худ низ гумроҳ будем».
33
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ٣٣
Оятӣ
Дар он рӯз ҳама дар азоб шариканд.
34
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ٣٤
Оятӣ
Мо бо гунаҳкорон чунин мекунем.
35
إِنَّهُمْ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ٣٥
Оятӣ
Чун ба онон гуфта мешуд, ки ғайри Худои якто худое нест, такаббур мекарданд
36
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ٣٦
Оятӣ
ва мегуфтанд: «Оё ба хотири шоири девонае худоёнамонро тарк гӯем?»
37
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ٣٧
Оятӣ
На, он паёмбар ҳақро овард ва паёмбарони пешинро тасдиқ кард.
38
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُواْ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ٣٨
Оятӣ
Шумо азоби дардоварро хоҳед чашид!
39
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ٣٩
Оятӣ
Дар баробари амалҳоятон ҷазо хоҳед дид.
40
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ٤٠
Оятӣ
Ғайри бандагони мухлиси Худо,
41
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ٤١
Оятӣ
ки онҳоро ризқе муъайян аст.
42
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ٤٢
Оятӣ
аз меваҳо, ва гиромӣ доштагонанд
43
فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ٤٣
Оятӣ
дар биҳиштҳои пурнеъмат,
44
عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ٤٤
Оятӣ
бар тахтҳое, ки рӯбарӯи ҳаманд.
45
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ٤٥
Оятӣ
Ва ҷоме аз чашмаи хушгувор миёнашон ба гардиш дарояд,
46
بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّٰرِبِينَ٤٦
Оятӣ
сафед асту нӯшандагонашро лаззатбахш,
47
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ٤٧
Оятӣ
на дарди сар орад ва на нӯшанда маст шавад.
48
وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ٤٨
Оятӣ
Заноне фарохчашм, ки танҳо ба шавҳарони худ назар доранд, ҳамдами онҳоянд.
49
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ٤٩
Оятӣ
Ҳамонанди тухми мурғҳое дур аз дастрас.
50
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ٥٠
Оятӣ
Рӯ ба якдигар кунанд ва гуфтугӯ кунанд.
51
قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ٥١
Оятӣ
Яке аз онҳо гӯяд: «Маро ҳамнишине буд,
52
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ٥٢
Оятӣ
ки мегуфт: «Оё ту аз онҳо ҳастӣ, ки тасдиқ мекунанд?
53
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ٥٣
Оятӣ
Оё он гоҳ, ки мурдему хоку устухон шудем, ҷазоямон медиҳанд?»
54
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ٥٤
Оятӣ
Гӯянд: «Метавонед аз боло бинигаред?»
55
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ٥٥
Оятӣ
Аз боло бинигарад ва ӯро дар миёни оташи дӯзах бинад.
56
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ٥٦
Оятӣ
Гуядаш: «Ба Худо савганд, наздик буд, ки маро ба ҳалокат афканӣ.
57
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ٥٧
Оятӣ
Ва агар мавҳибати (бахшиши) Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагони азоб мебудам.
58
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ٥٨
Оятӣ
Оё моро марге нест,
59
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ٥٩
Оятӣ
ҷуз он марги нахустин? Ва дигар азобамон намекунанд?»
60
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ٦٠
Оятӣ
Ҳар оина (албатта) ин аст комёбии бузург!
61
لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَٰمِلُونَ٦١
Оятӣ
Амалкунандагон бояд барои чунин мукофоте амал кунанд.
62
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ٦٢
Оятӣ
Оё хӯришро ин беҳтар ё дарахти заққум?
63
إِنَّا جَعَلْنَٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّٰلِمِينَ٦٣
Оятӣ
Мо он дарахтро барои ибтилои (гирифтории) ситамкорон падид овардаем.
64
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ٦٤
Оятӣ
Дарахтест, ки аз қаъри ҷаҳаннам мерӯяд,
65
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ٦٥
Оятӣ
Мевааш монанди сари шайтонҳо аст,
66
فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ٦٦
Оятӣ
дӯзахиён аз он мехӯранд ва шикам пур месозанд
67
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ٦٧
Оятӣ
ва бар сари он омехтае аз оби сӯзон менушанд.
68
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ٦٨
Оятӣ
Сипас бозгашташон ба ҳамон ҷаҳаннам аст.
69
إِنَّهُمْ أَلْفَوْاْ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ٦٩
Оятӣ
Онҳо падарони худро пеш аз худ гумроҳ ёфтанд
70
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ٧٠
Оятӣ
ва аз паи онҳо шитобон мераванд.
71
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ٧١
Оятӣ
Ва пеш аз онҳо бештар пешиниён гумроҳ шуданд.
72
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ٧٢
Оятӣ
Ва Мо бимдиҳандагоне ба миёнашон фиристодем.
73
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ٧٣
Оятӣ
Пас бингар, ки саранҷоми он бимёфтагон чӣ гуна буд.
74
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ٧٤
Оятӣ
Ғайри бандагони мухлиси Худо!
75
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ٧٥
Оятӣ
Нӯҳ Моро нидо кард ва Мо чӣ нек посухдиҳандае будем!
76
وَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ٧٦
Оятӣ
Ӯ ва касонашро аз андӯҳи бузург наҷот додем.
77
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ٧٧
Оятӣ
Ва фарзандонашро боқӣ гузоштем.
78
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ٧٨
Оятӣ
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ ниҳодем.
79
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ٧٩
Оятӣ
Салом бар Нӯҳ бод дар саросари ҷаҳон!
80
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ٨٠
Оятӣ
Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.
81
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ٨١
Оятӣ
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.
82
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ٨٢
Оятӣ
Сипас дигаронро ғарқ сохтем.
83
۞۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ٨٣
Оятӣ
Иброҳим аз пайравони ӯ буд.
84
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ٨٤
Оятӣ
Он гоҳ ки бо диле холи аз шубҳа рӯй ба Парвардигораш овард.
85
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ٨٥
Оятӣ
Ба падараш ва қавмаш гуфт: «Чӣ мепарастед?
86
أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ٨٦
Оятӣ
Оё ба ҷои Худои якто худоёни дурӯғинро мехоҳед?
87
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ٨٧
Оятӣ
Ба Парвардигори ҷаҳониён чӣ гумон доред?»
88
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ٨٨
Оятӣ
Нигоҳе ба ситорагон кард
89
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ٨٩
Оятӣ
ва гуфт: «Ман беморам!»
90
فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ٩٠
Оятӣ
Аз ӯ рӯйгардон шуданд ва бозгаштанд.
91
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ٩١
Оятӣ
Пинҳонӣ назди худоёнашон омад ва гуфт: «Чизе намехӯред?
92
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ٩٢
Оятӣ
Чаро сухан намегӯед?»
93
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ٩٣
Оятӣ
Ва дар ниҳон дасте бақувват бар онҳо зад.
94
فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ٩٤
Оятӣ
Қавмаш шитобон наздаш омаданд.
95
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ٩٥
Оятӣ
Гуфт: «Оё чизҳоеро, ки худ метарошед, мепарастед?
96
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ٩٦
Оятӣ
Худои яктост, ки шумо ва ҳар чӣ месозед, офаридааст».
97
قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ٩٧
Оятӣ
Гуфтанд: «Барояш биное оозед ва дар оташаш андозед».
98
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ٩٨
Оятӣ
Хостанд то бадандешӣ кунанд, Мо низ онҳоро зердаст (хору мағлуб) гардонидем.
99
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ٩٩
Оятӣ
Гуфт: «Ман ба сӯи Парвардигорам меравам. Ӯ маро роҳнамоӣ хоҳад кард.
100
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٠٠
Оятӣ
Эй Парвардигори ман, маро фарзанде солеҳ ато кун!»
101
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ١٠١
Оятӣ
Пас ӯро ба писаре бурдбор хушхабар додем.
102
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ١٠٢
Оятӣ
Чун бо падар ба ҷое расид, ки бояд ба кор сар кунанд, гуфт: «Эй писаракам, дар хоб дидаам, ки туро забҳ мекунам. Бингар, ки чӣ меандешӣ». Гуфт: «Эй падар, ба ҳар чӣ фармон шудаӣ, амал кун, ки агар Худо бихоҳад, маро аз собирон (сабркунандагон) хоҳӣ ёфт».
103
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ١٠٣
Оятӣ
Чун ҳар ду таслим шуданд ва ӯро ба пешонӣ хобонид,
104
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ١٠٤
Оятӣ
Мо нидояш додем: «Эй Иброҳим,
105
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٠٥
Оятӣ
хобатро ба ҳақиқат паивастӣ», Ва Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.
106
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ١٠٦
Оятӣ
Ин озмоише ошкор буд.
107
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ١٠٧
Оятӣ
Ва ӯро ба забҳе бузург бозхаридем
108
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ١٠٨
Оятӣ
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.
109
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ١٠٩
Оятӣ
Салом бар Иброҳим!
110
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١١٠
Оятӣ
Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!
111
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١١١
Оятӣ
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.
112
وَبَشَّرْنَٰهُ بِإِسْحَٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ١١٢
Оятӣ
Ӯро ба Исҳок — паёмбаре шоиста мужда додем.
113
وَبَٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ١١٣
Оятӣ
Ӯ на Исҳоқро баракат додем. Ва аз фарзандонашон баъзе некӯкор ҳастанд ва баъзе ба ошкоро бар худ ситамкор.
114
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ١١٤
Оятӣ
Мо ба Мӯсо ва Ҳорун неъмат додем.
115
وَنَجَّيْنَٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ١١٥
Оятӣ
Он ду ва мардумашонро аз ранҷе бузург наҷот бахшидем.
116
وَنَصَرْنَٰهُمْ فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ١١٦
Оятӣ
Ононро ёрӣ додем, то ғолиб шуданд.
117
وَءَاتَيْنَٰهُمَا ٱلْكِتَٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ١١٧
Оятӣ
Ва китобе равшангарашон додем.
118
وَهَدَيْنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ١١٨
Оятӣ
Ва ба роҳи рост ҳидояташон кардем.
119
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ١١٩
Оятӣ
Ва номи некашонро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.
120
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ١٢٠
Оятӣ
Салом бар Мӯсо ва Ҳорун!
121
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٢١
Оятӣ
Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!
122
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١٢٢
Оятӣ
Он ду аз бандагони мӯъмини Мо буданд.
123
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٢٣
Оятӣ
Ва Илёс аз паёмбарон буд.
124
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ١٢٤
Оятӣ
Ба мардуми худ гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?
125
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَٰلِقِينَ١٢٥
Оятӣ
Оё Баълро ба худои мехонед ва Он беҳтарини офаринандагонро тарк мекунед?
126
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ١٢٦
Оятӣ
Парварднгори шумо ва Парвардигори падаронатон Худои яктост».
127
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ١٢٧
Оятӣ
Пас дурӯғаш бароварданд ва онон аз ҳозиркардагонанд, (дар азоб)
128
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ١٢٨
Оятӣ
Ғайри бандагони мухлиси Худо!
129
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ١٢٩
Оятӣ
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.
130
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ١٣٠
Оятӣ
Салом бар хонадони Илёс!
131
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ١٣١
Оятӣ
Мо некӯкоронро инчунин подош (мукофот) медиҳем!
132
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ١٣٢
Оятӣ
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.
133
وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٣٣
Оятӣ
Ва Лут аз паёмбарон буд.
134
إِذْ نَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ١٣٤
Оятӣ
Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем.
135
إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ١٣٥
Оятӣ
Ғайри пиразане, ки бо мардуми шаҳр бимонд.
136
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ١٣٦
Оятӣ
Сипас дигаронро ҳалок кардем.
137
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ١٣٧
Оятӣ
Шумо бар (маскани) онҳо мегузаред бомдодон
138
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ١٣٨
Оятӣ
ва шомгоҳон. Оё ақл намекунед?
139
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ١٣٩
Оятӣ
Ва Юнус аз паёмбарон буд.
140
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ١٤٠
Оятӣ
Чун ба он киштии пур аз мардум гурехт,
141
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ١٤١
Оятӣ
қуръа заданд ва ӯ дар қуръа мағлуб шуд.
142
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ١٤٢
Оятӣ
Моҳӣ фурӯ бурдаш ва ӯ лоиқи сарзаниш буд.
143
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ١٤٣
Оятӣ
Пас агар аз тасбеҳ гуён намебуд,
144
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ١٤٤
Оятӣ
то рӯзи қиёмат дар шиками моҳӣ мемонд.
145
۞۞ فَنَبَذْنَٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ١٤٥
Оятӣ
Пас ӯро, ки бемор буд, ба хушкӣ афкандем.
146
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ١٤٦
Оятӣ
Ва бар болои сараш бӯтаи кадуе рӯёнидем.
147
وَأَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ١٤٧
Оятӣ
Ва ӯро ба пайғамбарӣ бар сад ҳазор кас ва бештар фиристодем.
148
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعْنَٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ١٤٨
Оятӣ
Онҳо имон оварданд ва то зинда буданд, бархурдорияшон додем.
149
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ١٤٩
Оятӣ
Аз онҳо бипурс; «Оё духтарон аз они Парвардигори ту бошанд ва писарон аз они онҳо?»
150
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًا وَهُمْ شَٰهِدُونَ١٥٠
Оятӣ
Оё вақте ки Мо малоикаро зан меофаридем, онҳо медиданд?
151
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ١٥١
Оятӣ
Огоҳ бош, ки аз дурӯғгӯияшон аст, ки мегӯянд:
152
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ١٥٢
Оятӣ
«Худо соҳиби фарзанд аст». Дурӯғ мегӯянд.
153
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ١٥٣
Оятӣ
Оё Худо духтаронро бар писарон бартарӣ дод?
154
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ١٥٤
Оятӣ
Шуморо чӣ мешавад? Чӣ гуна ҳукм мекунед?
155
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ١٥٥
Оятӣ
Оё намеандешед?
156
أَمْ لَكُمْ سُلْطَٰنٌ مُّبِينٌ١٥٦
Оятӣ
Ё бар даъвои худ далели равшане доред?
157
فَأْتُواْ بِكِتَٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ١٥٧
Оятӣ
Агар рост мегӯед, китобатонро биёваред.
158
وَجَعَلُواْ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ١٥٨
Оятӣ
Ва миёни Худову ҷинниён хешовандӣ қоил шуданд ва ҷинниён медонанд, ки ҳозиркардашудагонанд. (дар азоб).
159
سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ١٥٩
Оятӣ
Аз он сифат, ки меоварданд, Худо пок аст,
160
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ١٦٠
Оятӣ
ғайри бандагони мухлиси Худо!
161
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ١٦١
Оятӣ
Шумо ва бутоне, ки мепарастед,
162
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَٰتِنِينَ١٦٢
Оятӣ
натавонистед гумроҳ кунед,
163
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ١٦٣
Оятӣ
магар он касро, ки роҳии ҷаҳаннам бошад.
164
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ١٦٤
Оятӣ
«Ва ҳар кас аз мо ҷое муъайян дорад.
165
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ١٦٥
Оятӣ
Албатта мо сафзадагонем.
166
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ١٦٦
Оятӣ
Ва албатта мо тасбеҳгӯяндагонем».
167
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ١٦٧
Оятӣ
Агарчи мегуфтанд:
168
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ١٦٨
Оятӣ
«Агар аз пешиниён назди мо китобе монда буд,
169
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ١٦٩
Оятӣ
мо аз бандагони мухлиси Худо мебудем».
170
فَكَفَرُواْ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ١٧٠
Оятӣ
Онҳо ба он китоб кофир шуданд ва ба зуди, ки хоҳанд фаҳмид.
171
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ١٧١
Оятӣ
Мо дар бораи бандагонамон, ки ба пайғамбарӣ мефиристем, аз пеш тасмим гирифтаем,
172
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ١٧٢
Оятӣ
ки албатта онон ёрӣ мешаванд.
173
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ١٧٣
Оятӣ
Ва лашкари Мо худ ғолибанд.
174
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ١٧٤
Оятӣ
Пас то муддате аз онҳо рӯй бигардон.
175
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ١٧٥
Оятӣ
Оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.
176
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ١٧٦
Оятӣ
Оё азоби Моро ба шитоб металабанд?
177
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ١٧٧
Оятӣ
Чун азоб ба майдонашон фарояд, ин бимдодашудагон чӣ бомдоди баде хоҳанд дошт.
178
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ١٧٨
Оятӣ
Аз онҳо то чанде рӯй бигардон.
179
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ١٧٩
Оятӣ
Пас оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.
180
سُبْحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ١٨٠
Оятӣ
Муназзаҳ (покаст) аст Парвардигори ту — он Парвардигори пирӯзманд — аз ҳар чӣ ба васфи Ӯ мегӯянд!
181
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ١٨١
Оятӣ
Ва салом бар паёмбарон!
182
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ١٨٢
Оятӣ
Ва ҳамд аз они Парвардигори ҷаҳониён аст!