Сура 44
Духон
O
Дуд
59 оят |
Макка
МаккаСура 44 • Оят 1 аз 59 • Пора 256⁄8 • Саҳифа 496
Духон
2
1
حمٓ١
Оятӣ
Ҳо, мим.
2
وَٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ٢
Оятӣ
Савганд ба ин китоби равшангар!
3
إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ٣
Оятӣ
Мо онро дар шаби мубораке нозил кардем. Мо бимдиҳанда будаем.
4
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ٤
Оятӣ
Дар он шаб ҳар фармоне мувофиқи ҳикмат содир мешавад,
5
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ٥
Оятӣ
фармоне аз ҷониби Мо. Ва фиристандаи он будаем.
6
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ٦
Оятӣ
Раҳматест аз ҷониби Парвардигорат ва албатта Ӯст шунавову доно.
7
رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ٧
Оятӣ
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни ин ду аст, агар шумо яқинкунандаед.
8
لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ٨
Оятӣ
Нест Худое ғайри Ӯ. Зннда мекунаду мемиронад. Парвардигори шумову Парвардигори падарони пешини шумост.
9
بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ٩
Оятӣ
На, онҳо ҳамчунон ба шакки худ дилхушанд!
10
فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ١٠
Оятӣ
Пас мунтазири рӯзе бош, ки осмон ба ошкоро дуд биёварад.
11
يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ١١
Оятӣ
Ва он дуд ҳамаи мардумро дар худ фурӯ гирад. Ва ин азобест дардовар.
12
رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ١٢
Оятӣ
«Эй Парвардигори мо, ин азобро аз мо дур гардон, ки мо имон овардаем».
13
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ١٣
Оятӣ
Куҷо панд мегиранд? Ҳол он ки чун паёмбари равшангар бар онҳо фиристода шуд,
14
ثُمَّ تَوَلَّوْاْ عَنْهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ١٤
Оятӣ
аз ӯ рӯйгардон шуданд ва гуфтанд: «Девонаест таълимёфта!»
15
إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ١٥
Оятӣ
Азобро андаке бармедорем ва шумо боз ба дини худ бозмегардед.
16
يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ١٦
Оятӣ
Рӯзе онҳоро ба савлате (ҳамлае) сахт фурӯ гирем, ки Мо интиқомгирандаем!
17
۞۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ١٧
Оятӣ
Пеш аз онҳо қавми Фиръавнро озмудем ва паёмбаре бузургвор наздашон омад,
18
أَنْ أَدُّوٓاْ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ١٨
Оятӣ
«ки бандагони Худоро ба ман таслим кунед, ки ман паёмбаре аминам.
19
وَأَن لَّا تَعْلُواْ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ١٩
Оятӣ
Ва низ бар Худо саркашӣ макунед, ки ман бо ҳуҷҷате равшан назди шумо омадаам.
20
وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ٢٠
Оятӣ
Ва агар бихоҳед бар ман санг бизанед, ман ба Парвардигори худ ва Парвардигори шумо паноҳ мебарам,
21
وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُواْ لِى فَٱعْتَزِلُونِ٢١
Оятӣ
ва агар ба ман имон намеоварад, аз ман канор гиред».
22
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ٢٢
Оятӣ
Пас Парвардигорашро дуо кард, ки инҳо мардуме муҷриманд (гунаҳгоранд).
23
فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ٢٣
Оятӣ
Бандагони Маро шабҳангом равона кун, то аз паи шумо биёянд.
24
وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ٢٤
Оятӣ
Дарёро ором пушти сар гузор, ки он лашкар ғарқшудагонанд.
25
كَمْ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ٢٥
Оятӣ
Баъд аз худ чӣ боғҳову чашмасорҳо бар ҷой гузоштанд
26
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ٢٦
Оятӣ
ва киштзорҳову хонаҳои некӯ
27
وَنَعْمَةٍ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ٢٧
Оятӣ
ва неъмате, ки дар он ғарқи шодмонӣ буданд.
28
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ٢٨
Оятӣ
Ҳамчунин шуд ва Мо он неъматҳоро ба мардуме дигар мерос гузоштем.
29
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ٢٩
Оятӣ
На осмон бар онҳо гирист ва на замин ва на ба онҳо мӯҳлат дода шуд.
30
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ٣٠
Оятӣ
Ва мо банӣ-Исроилро аз он азоби хоркунанда халос кардем.
31
مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ٣١
Оятӣ
аз азоби Фиръавни саркаши аз ҳад гузаранда
32
وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ٣٢
Оятӣ
ва аз рӯи илм бар аҳли ҷаҳонашон баргузидем.
33
وَءَاتَيْنَٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌاْ مُّبِينٌ٣٣
Оятӣ
Ва оёте ба онҳо ато кардем, ки дар он имтиҳоне ошкор буд.
34
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ٣٤
Оятӣ
Албатта инҳо мегӯянд:
35
إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ٣٥
Оятӣ
«Поёни кор ҷуз ҳамин марги нахустин нест ва мо дигар бор зинда намешавем.
36
فَأْتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ٣٦
Оятӣ
Ва агар рост мегӯед, падарони моро ба ҷаҳон бозоваред».
37
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُواْ مُجْرِمِينَ٣٧
Оятӣ
Оё инҳо беҳтаранд ё қавми Туббаъ ва касоне, ки пеш аз он қавм буданд? Ҳамаро ҳалок кардем, ки муҷримон (гунаҳгорон) буданд.
38
وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَٰعِبِينَ٣٨
Оятӣ
Мо ин осмонҳову замин ва он чиро миёни онҳост, ба бозича наёфаридаем.
39
مَا خَلَقْنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ٣٩
Оятӣ
Онҳоро ба ҳақ офаридаем, вале бештарин намедонанд.
40
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ٤٠
Оятӣ
Ваъдагоҳи ҳама дар рӯзи доварӣ қиёмат аст.
41
يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ٤١
Оятӣ
Рӯзе, ки ҳеҷ дӯсте аз дӯсти худ чизеро дафъ накунад ва аз сӯи касе ёрӣ нашавад,
42
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ٤٢
Оятӣ
ғайри касе, ки Худо бар ӯ бубахшояд, зеро Ӯст ғолибу меҳрубон.
43
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ٤٣
Оятӣ
Ҳар оина (Албатта) дарахти зуккум
44
طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ٤٤
Оятӣ
таъоми гуноҳкорон аст.
45
كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ٤٥
Оятӣ
Монанди миси гудохта дар шикамҳо меҷушад.
46
كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ٤٦
Оятӣ
Монанди ҷӯшидани оби ҷӯшон.
47
خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ٤٧
Оятӣ
Бигиредаш ва ба сахтӣ ба миёни ҷаҳаннамаш бикашед
48
ثُمَّ صُبُّواْ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ٤٨
Оятӣ
ва бар сараш оби ҷӯшон бирезед, то шиканҷа шавад.
49
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ٤٩
Оятӣ
Бичаш, ки ту ғолибу бузуррворӣ!
50
إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ٥٠
Оятӣ
Ин ҳамон чизест, ки дар он шак мекардед.
51
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ٥١
Оятӣ
Парҳезкорон дар ҷои амне ҳастанд,
52
فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ٥٢
Оятӣ
дар боғҳову чашмасорҳо
53
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَٰبِلِينَ٥٣
Оятӣ
либосҳое аз сундусу истабрақ мепушанд ва рӯбарӯи ҳам мешинанд.
54
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ٥٤
Оятӣ
Ҳамчунин ҳурулъайнро (ҳурони фарохчашм) ба ҳамсарияшон дароварем.
55
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ٥٥
Оятӣ
Дар осоиштагӣ ҳар меваеро, ки бихоҳанд, металабанд.
56
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ٥٦
Оятӣ
Дар он ҷо таъми маргро намечашанд, ғайри ҳамон марги аввалин. Ва онҳоро Худо аз азоби ҷаҳаннам нигоҳ доштааст.
57
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ٥٧
Оятӣ
Ин бахшишест аз ҷониби Парвардигорат ва ин пирӯзии бузургест!
58
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ٥٨
Оятӣ
Мо адои сухани худ бар забони ту осон кардем, бошад, ки панд гиранд!
59
فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ٥٩
Оятӣ
Ту мунтазир бош, ки онҳо низ мунтазиранд.