Сура 74
Муддассир
M
Ҷомапӯшида
56 оят |
Макка
МаккаСура 74 • Оят 1 аз 56 • Пора 296⁄8 • Саҳифа 575
Муддассир
2
1
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ١
Оятӣ
Эй ҷома дар сар кашида,
2
قُمْ فَأَنذِرْ٢
Оятӣ
бархезу бим деҳ!
3
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ٣
Оятӣ
Ва Парвардигоратро такбир гӯй!
4
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ٤
Оятӣ
Ва ҷомаатро покиза дор!
5
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ٥
Оятӣ
Ва аз палидӣ дурӣ ҷӯй!
6
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ٦
Оятӣ
Ва чизе мадеҳ ки беш аз он умед дошта бошӣ.
7
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ٧
Оятӣ
Барои Парвардигорат сабркунанда бош!
8
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ٨
Оятӣ
Ва он гоҳ ки дар сур дамида шавад,
9
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ٩
Оятӣ
он рӯз рӯзе сахт хоҳад буд,
10
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ١٠
Оятӣ
Ва барои кофирон душвор.
11
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا١١
Оятӣ
Маро бо он ки танҳояш офаридаам, вогузор.
12
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا١٢
Оятӣ
Ӯро моле бисёр додам.
13
وَبَنِينَ شُهُودًا١٣
Оятӣ
Ва писароне ҳама дар назди ӯ ҳозир
14
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا١٤
Оятӣ
ва корҳои ӯро ба некӯтар тарзе вусъат додам.
15
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ١٥
Оятӣ
Он гоҳ тамаъ мебандад, ки зиёдат кунам.
16
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَٰتِنَا عَنِيدًا١٦
Оятӣ
Не, не! Ӯ дар баробари оёти Мо ситеза ҷӯст.
17
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا١٧
Оятӣ
Ӯро ба машаққате меандозам.
18
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ١٨
Оятӣ
Ӯ андешид ва тарҳе афканд (нақшае кашид).
19
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ١٩
Оятӣ
Марг бар ӯ бод, чӣ гуна тарҳе афканд?
20
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ٢٠
Оятӣ
Боз ҳам марг бар ӯ бод, чӣ гуна тарҳе афканд?
21
ثُمَّ نَظَرَ٢١
Оятӣ
Он гоҳ нигарист.
22
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ٢٢
Оятӣ
Сипас рӯй турш кард ва пешонӣ дар ҳам кашид.
23
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ٢٣
Оятӣ
Сипас рӯй гардониду гарданкашӣ кард,
24
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ٢٤
Оятӣ
гуфт: «Ин ғайри ҷодуе, ки дигаронаш омӯхтанд, ҳеҷ нест.
25
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ٢٥
Оятӣ
Ин ғайри сухани одамӣ ҳеҷ нест».
26
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ٢٦
Оятӣ
Ба зудӣ ӯро ба сақар бияфканем.
27
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ٢٧
Оятӣ
Чӣ чиз огоҳат сохт, ки сақар чист?
28
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ٢٨
Оятӣ
На ҳеҷ боқӣ мегузорад ва на чизеро тарк кунад.
29
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ٢٩
Оятӣ
Сӯзонандаи пӯст аст.
30
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ٣٠
Оятӣ
Нуздаҳ фаришта бар он вазифадоранд.
31
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ٣١
Оятӣ
Вазифадорони дузахро фақат аз фариштагон қарор додем. Ва шумори онҳо фақат барои имтиҳони кофирон аст. То аҳли китоб яқин кунанд ва бар имони мӯъминон бияфзояд ва аҳли китобу мӯъминон шак накунанд. Ва то онон, ки дар дилҳояшон маразест, нагӯянд: «Худо аз ин мисол чӣ мехостааст?» Худо инчунин ҳар касро, ки бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар касро, ки бихоҳад, роҳ менамояд. Ва шумори лашкари Парвардигоратро ғайри Ӯ надонад. Ва ин сухан фақат панде аз барои мардум аст.
32
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ٣٢
Оятӣ
Оре, савганд ба моҳ!
33
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ٣٣
Оятӣ
Ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан орад
34
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ٣٤
Оятӣ
ва савганд ба субҳ чун парда барафканад,
35
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ٣٥
Оятӣ
ки ин яке аз ҳодисаҳои бузург аст.
36
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ٣٦
Оятӣ
Тарсонандаи одамиён аст.
37
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ٣٧
Оятӣ
Барои ҳар кас аз шумо, ки хоҳад, пеш ояд (бо амали нек) ё аз пай равад (бо куфру нофармонӣ).
38
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ٣٨
Оятӣ
Ҳар кас гаравгони корест, ки кардааст,
39
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ٣٩
Оятӣ
ғайри аҳли саъодат,
40
فِى جَنَّٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ٤٠
Оятӣ
ки дар биҳиштҳо нишастаанд ва мепурсанд
41
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ٤١
Оятӣ
аз гуноҳкорон,
42
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ٤٢
Оятӣ
ки чӣ чиз шуморо ба ҷаҳаннам кашонид?,
43
قَالُواْ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ٤٣
Оятӣ
Мегӯянд: «Мо аз намозгузорон набудем
44
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ٤٤
Оятӣ
ва ба дарвешон таъом намедодем
45
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ٤٥
Оятӣ
ва бо онон, ки сухани ботил мегуфтанд, ҳамовоз мешудем
46
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ٤٦
Оятӣ
ва рӯзи қиёматро дурӯғ мешуморидем,
47
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ٤٧
Оятӣ
то марги мо фаро расид».
48
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ٤٨
Оятӣ
Пас шафоъати шафоъаткунандагон фоидаашон набахшад.
49
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ٤٩
Оятӣ
Чӣ шудааст, ки аз ин панд рӯй мегардонанд?
50
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ٥٠
Оятӣ
Монанди харони рамида,
51
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ٥١
Оятӣ
ки аз шер мегурезанд,
52
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِيٕٖ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً٥٢
Оятӣ
балки ҳар як аз онҳо мехоҳад, ки номаҳое ку шода ба ӯ дода шавад.
53
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ٥٣
Оятӣ
Оре, ки аз охират наметарсанд.
54
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ٥٤
Оятӣ
Оре, ки ин Қуръон пандест,
55
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ٥٥
Оятӣ
ҳар ки хоҳад онро бихонад.
56
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ٥٦
Оятӣ
Ва панд намегиранд, бе он ки Худо хоҳад. Ӯ шоёни он аст, ки аз Ӯ битарсанд. Ва ӯ шоёни бахшоидан аст!