Сура 75
Қиёмат
O
Қиёмат
40 оят |
Макка
МаккаСура 75 • Оят 1 аз 40 • Пора 297⁄8 • Саҳифа 577
Қиёмат
2
1
۞ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ١
Оятӣ
Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
2
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ٢
Оятӣ
ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар!
3
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ٣
Оятӣ
Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард?
4
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ٤
Оятӣ
Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем.
5
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ٥
Оятӣ
Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад.
6
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ٦
Оятӣ
Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»
7
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ٧
Оятӣ
Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад
8
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ٨
Оятӣ
ва моҳ тира шавад
9
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ٩
Оятӣ
ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд.
10
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ١٠
Оятӣ
Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
11
كَلَّا لَا وَزَرَ١١
Оятӣ
Ҳаргиз паноҳгоҳе нест!
12
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ١٢
Оятӣ
Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст!
13
يُنَبَّؤُاْ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ١٣
Оятӣ
Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд.
14
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ١٤
Оятӣ
Балки одамӣ худро нек мешиносад,
15
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ١٥
Оятӣ
ҳарчанд ба забон узрҳо оварад.
16
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ١٦
Оятӣ
Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон,
17
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ١٧
Оятӣ
ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост,
18
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ١٨
Оятӣ
Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун,
19
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ١٩
Оятӣ
Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост.
20
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ٢٠
Оятӣ
Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред
21
وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ٢١
Оятӣ
ва охиратро тарк мекунед.
22
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ٢٢
Оятӣ
Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон,
23
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ٢٣
Оятӣ
ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд
24
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ٢٤
Оятӣ
ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш,
25
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ٢٥
Оятӣ
ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд.
26
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ٢٦
Оятӣ
Оре, чун ҷон ба гулӯ расад
27
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ٢٧
Оятӣ
ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад?
28
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ٢٨
Оятӣ
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида
29
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ٢٩
Оятӣ
ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд,
30
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ٣٠
Оятӣ
он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст.
31
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ٣١
Оятӣ
На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст.
32
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ٣٢
Оятӣ
Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст.
33
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ٣٣
Оятӣ
Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст.
34
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ٣٤
Оятӣ
Вой бар ту, пас вой бар ту!
35
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ٣٥
Оятӣ
Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту!
36
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى٣٦
Оятӣ
Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд?
37
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ٣٧
Оятӣ
Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст?
38
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ٣٨
Оятӣ
Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид.
39
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ٣٩
Оятӣ
Ва онҳоро ду синф кард: нару мода.
40
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ٤٠
Оятӣ
Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад?