Сура 86
Ториқ
k
Омадани шабона
17 оят |
Макка
Сура 86 • Оят 1 аз 17 • Пора 304⁄8 • Саҳифа 591
Ториқ
2
1
وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ١
Оятӣ
Савганд ба осмону ба он чӣ дар шаб ояд!
2
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ٢
Оятӣ
Ва ту чӣ донӣ, ки он чӣ дар шаб ояд, чист?
3
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ٣
Оятӣ
Ситораест дурахшанда.
4
إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ٤
Оятӣ
Ҳеҷ кас нест, кӣ бар ӯ нигаҳбоне набошад.
5
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ٥
Оятӣ
Пас одамӣ бингарад, ки аз чӣ чиз офариша шудааст.
6
خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ٦
Оятӣ
Аз обе ҷаҳанда офарида шудааст,
7
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ٧
Оятӣ
ки аз миёни пушту сина берун меояд.
8
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ٨
Оятӣ
Худо ба бозгардонидани ӯ тавоност,
9
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ٩
Оятӣ
рӯзе, ки розҳо (сирҳо) ошкор мешаванд.
10
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ١٠
Оятӣ
Ӯро на қувватест, ва на ёваре.
11
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ١١
Оятӣ
Қасам ба осмони бозборанда!
12
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ١٢
Оятӣ
Қасам ба замини руёни шикофхӯрда, (барои гиёҳ)
13
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ١٣
Оятӣ
ки ин китоб ҳақро аз ботил ҷудо кунад,
14
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ١٤
Оятӣ
ва сухани ҳазл нест!
15
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا١٥
Оятӣ
Онон ҳилае меандешанд
16
وَأَكِيدُ كَيْدًا١٦
Оятӣ
ва Ман ҳам ҳилае меандешам.
17
فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا١٧
Оятӣ
Пас кофиронро мӯҳлат деҳ андак мӯҳлаташон деҳ!