27.19 Allah'a daha iyi şükretmek isteyenin duası
Allah’ın Kitabında tesadüfi hiçbir şey yoktur ve olamaz. Her ayetinde hikmet vardır ve Kur’an’ın her kelimesine derin bir anlam konmuştur. Allah’ın Kitabında bu kadar çok bulunan dualar da istisna değildir. Onlar yalnızca imanımızı güçlendirmez, kalplerimizde takvayı uyandırmaz ve Merhametli Rabbimize yönelebileceğimiz en güzel sözleri öğretmez. Bize müminin Kudretli Yaratan’dan ne istemesi gerektiğini ve kalbine iman yerleşip kök salan kişinin aziz arzularının nasıl olması gerektiğini açıkça gösterirler. Bu dualar ayrıca Rabbe böyle harika sözlerle yakaran insanlar hakkında daha çok şey öğrenmemize yardım eder. Ve elbette bu dualar her mümin için çok önemli ve çok değerli derslerin hazinesidir. Böylece bu dualar müminin hayatına en hayırlı etkiyi yapar, onu nurlarıyla aydınlatır ve Rabbin hoşnutluğuna ve cennetine götüren yolda güvenle yürümesine yardım eder.
Bu güzel Kur’an duası, insanların en iyileri olan soylu peygamber ve elçilerinin (Allah’ın salât ve selâmı hepsinin üzerine olsun) Yüce Rablerine yöneldiği duaların harika bir örneğidir.
Bu duayla âlemlerin Rabbine büyük peygamberlerinden biri, peygamber Davud’un oğlu peygamber Süleyman (ikisine de selam olsun) yöneldi.
Yüce Allah Süleyman’ı (ona selam olsun) nimetleriyle cömertçe donattı. Kavmini Tek Allah’a kulluğa çağırması ve dinini tebliğ etmesi için onu yalnızca peygamberlik görevine seçmekle kalmadı, hâkimiyet ve zenginlik içeren bir krallık da verdi. Hepsi bu da değil. Süleyman’a (ona selam olsun) onu diğer insanlardan ayıran harika bir yetenek verilmişti: hayvanların dilini anlıyordu. Peygamber olarak, yani Allah’ın seçilmişi ve en iyi yaratıklarından biri olarak Süleyman bu büyük nimetleri kabul ediyor, değerini biliyor ve onlar için şükrediyor, ayrıca diğer peygamberler gibi Rabbe samimi dualarla yöneliyordu.
«Ey Rabbim!» diyordu, O’nda var olan her şeyin Yaratanını, Nimet Vericisini ve Sahibini tanıyarak. Sayısız nimetlerin için Sana şükretmeme yardım et ve beni buna sevk et. Çünkü insan zayıftır, çoğu zaman asıl olandan uzaklaşır ve önemli olanı, nimetlerini Âdemoğullarına bitmeyen bereketli bir yağmur gibi yağdıran Yaratan’a sürekli şükretme gereğini de unutur. Süleyman (ona selam olsun) Yüce Allah’ın ana babasına bağışladığı nimetleri de andı, çünkü atalara verilen nimetler soylarına da fayda sağlar ve bunun tersi de geçerlidir.
«Ve hoşnut olacağın iyi işler yapmaya muvaffak kıl.» İnsan Yüce Yaratan’a kalbiyle, diliyle ve bedenindeki organları dinin onayladığı, O’nun hoşnut olduğu işlerde kullanarak şükredebilir. Dolayısıyla Allah’a şükür ile iyi işler arasındaki bağ açıktır. Bununla birlikte işin Rabbin hoşnut olduğu bir iş olması önemlidir, çünkü bir davranış dıştan ne kadar iyi görünürse görünsün, onu gösteriş için yapmak, Allah’a ortak koşmak ve Şeriat’a aykırılık onu her türlü değerden yoksun bırakabilir, boşa çıkarabilir ve yapanın çabasını yok edebilir.
O’nun hoşnutluğunu kazanma gayretiyle O’nun razı olduğu pek çok değerli işi yapmakta Yüce Allah’ın yardımına ermek her müminin aziz hayalidir. Elbette Allah’ın bu soylu ve salih peygamberi de bu kuralın dışında değildi.
«Rahmetinle, beni iyi kulların arasına kat.» Bu birkaç kelimeye büyük bir anlam konmuştur, çünkü bunu istemek; sağlam iman, takva, iyi işler yapmakta ve günahlardan kaçınmakta yardım ve Yüce Allah’ın salih kullarını ayıran bütün güzel ahlaki niteliklere sahip olmayı istemek demektir.
Bu dua bize Yüce Allah’tan dünya ve din nimetleri için O’na şükretmekte ve iyi işler yapmakta yardım istemeyi öğretir, çünkü Rabbe şükür ve bu dünyada iyi işlerde gayret ebedî âlemde kurtuluşa ve başarıya götürür. Ayrıca işlerimizin doğruluğuna, niyetlerimizin samimiyetine ve işlerimizin Kur’an ve Sünnet’e uygunluğuna dikkat etmeyi de öğretir. Bu dua, Allah’tan salih kulları arasında olmayı istemeyi de öğretir, çünkü onlardan olmak her iki dünyada mutluluğa ermek, Yüce Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak ve cennette ebedî saadete ulaşmak demektir.