14.41 İbrahim peygamberin ana-babası ve müminler için duası
Bu, Kur’an’da zikredilen ve soylu peygamber ve elçilerinin Yüce Rabbe yöneldiği dualardan biridir. Bu dua, bu büyük insanların düşüncelerinin nasıl olduğunu, neye koştuklarını, neyi arzuladıklarını, Yüce Yaratan’dan tevazu ve samimiyetle ne istediklerini açıkça gösterir.
Bu duayla âlemlerin Rabbine en büyük elçilerinden biri olan İbrahim (ona selam olsun) yakardı. Allah’ın peygamberine yakışan takvası bu güzel duaya dönüştü; iman ve samimiyet elbisesine bürünen bu dua her kalbin ve her dilin süsü olabilir.
«Ey Rabbimiz!» diye yalvardı İbrahim (ona selam olsun). Edeple O’nun Rabliğini anarak bu peygamber Yüce Allah’a yaklaşmaya çalışıyordu. Ey Yaratıcım, var olan her şeyin Yaratanı, beni hakla gönderen ve sayısız nimetle donatan! Bütün hayatım boyunca bana yardım eden, beni koruyan ve destekleyen, yardımı olmadan bütün zorlukları aşamayacağım ve O’nun çağrısını insanlara ulaştıramayacağım Zat! Her yaratığı O’nun nimetlerine gark olan, fakat aralarında minnettar ve şükredenlerin bu kadar az olduğu Zat!
«Beni bağışla», diye Rab’den istedi. İbrahim (ona selam olsun) Allah’ın seçilmişlerinden, dolayısıyla insanların en iyilerinden olmasına rağmen bağışlanma duasına kendisinden başladı, çünkü bu insanda bir damla bile kendini beğenmişlik ve kibir yoktu ve en yüksek konumuna rağmen Yüce Allah önünde yaratıklarının nadiren gösterdiği bir saygıyla duruyordu.
Bilge peygamber bilirdi ki insan doğası gereği zayıf ve günaha meyillidir, çoğu zaman tutkularının peşinden gider ve zaaflarına kolayca uyar. Kendisi Rabbine en kusursuz şekilde hizmet etmek ve üzerine verilen görevi örnek bir şekilde yerine getirmek için mümkün olan her şeyi yapmış olsa da, yine de tevazu göstermeyi ve bu soylu hizmetindeki olası eksikler için Allah’tan tevazuyla bağışlanma dilemeyi gerekli gördü.
«Ana-babamı» – İbrahim (ona selam olsun) haklarının ne kadar büyük olduğunu göz önünde tutarak ana babasını da andı. İbrahim (ona selam olsun) babasının iman edeceğini umuyordu ve onun için Rab’den bağışlanma dileyeceğine söz vermişti; bu dua o sözün yerine getirilmesiydi.
Bu, her birimiz için harika bir derstir: ana babamız için Rabbe daha sık dua etmeliyiz. Müminseler onlar için bağışlanma, değillerse doğru yola iletilmelerini dilemeliyiz. Her hâlde duada büyük fayda ve hayır vardır.
«Ve müminleri (amellerin) hesap olunacağı gün bağışla.» Soylu peygamber kendisi ve yakınları için bağışlanma dilemekle yetinmedi, bütün müminler için de aynısını istedi. Yüce Allah’tan adil hesap gününde müminlerin günahlarını bağışlamasını diledi. Bu, bütün insanların O’nun huzuruna çıkacağı ve yaptıklarının hesabını vereceği kıyamet günüdür ve Rab hiçbirine haksızlık etmeyecektir. Bu gün mutlaka gelecek ve her birimiz Yüce Rabbin bağışlamasına muhtaç olacağız.
Vaktiyle Allah’ın soylu peygamberinin dilinden dökülen bu dua bize her şeyden önce Rab’den bağışlanma dilemenin ne kadar önemli olduğunu öğretir. Bu, Rabbin elçisi olan onun için önemliydi, bizim için daha da önemlidir. Çünkü Yüce Allah’ın bağışlaması ve rahmetiyle donatmadığı kimse için başarı yoktur. O’nun bağışlaması her birimiz için cennet yolunu açar.
Bu dua ayrıca din kardeşlerimiz için Allah’a hayırlı dualarla yönelmenin güzel, Allah’ın hoşnut olduğu ve şüphesiz fayda sağlayan bir iş olduğunu hatırlatır. Çünkü hadiste söylendiği gibi, birimiz başka bir mümin için Rabbe dua ettiğinde melek der ki: «Âmin! Sana da aynısı olsun!» Peygamberimiz (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) de şöyle buyurmuştur: «Kim mümin erkekler ve mümin kadınlar için bağışlanma dilerse, Allah ona her mümin erkek ve kadın için bir iyilik yazar» [Sahîhu’l-Câmi’].
Bu güzel dua, Rabbe olabildiğince sık onunla yönelmeyi hak eder, çünkü her birimiz için Kudretli Rabbin bağışlamasına ermek ve kıyamet gününe Yüce Allah’ın hoşnut olduğu iyi amellerden bir azıkla gelmek, O’nun hoşnutluğunu kazanmak ve cennetine girmek çok önemlidir.