Сура 52
Тур
e
Тур
49 оят |
Макка
МаккаСура 52 • Оят 1 аз 49 • Пора 271⁄8 • Саҳифа 523
Тур
2
1
وَٱلطُّورِ١
Оятӣ
Қасам ба кӯҳи Тур
2
وَكِتَٰبٍ مَّسْطُورٍ٢
Оятӣ
ва қасам ба китоби навишташуда,
3
فِى رَقٍّ مَّنشُورٍ٣
Оятӣ
дар сафҳае кушода (Қуръон)
4
وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ٤
Оятӣ
ва қасам ба байтулмаъмур
5
وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ٥
Оятӣ
ва қасам ба ин, сақфи барафрошта (осмон)
6
وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ٦
Оятӣ
ва қасам ба дарёи моломол, (пур)
7
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌ٧
Оятӣ
ки азоби Парвардигорат воқеъ шуданист.
8
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍ٨
Оятӣ
Ва онро дафъкунандае нест.
9
يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًا٩
Оятӣ
Рӯзе, ки осмон сахт бичархад
10
وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًا١٠
Оятӣ
ва кӯҳҳо ба шитоб равон шаванд,
11
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ١١
Оятӣ
пас дар он рӯз вой бар дурӯғбарорандагон,
12
ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍ يَلْعَبُونَ١٢
Оятӣ
онон, ки саргарми кордон ботили худанд!
13
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا١٣
Оятӣ
Рӯзе, ки онҳоро ба қаҳр ба ҷониби ҷаҳаннам кашанд.
14
هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ١٤
Оятӣ
Ин аст он оташе, ки дурӯғаш мешумурдед.
15
أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ١٥
Оятӣ
Оё ин ҷодуст ё шумо намебинед?
16
ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓاْ أَوْ لَا تَصْبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ١٦
Оятӣ
Ба оташ дароед. Хоҳ бар он сабр кунед ё сабр накунад, фарқе накунад. Шуморо дар баробари корҳое, ки мекардаед, ҷазо медиҳанд.
17
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَنَعِيمٍ١٧
Оятӣ
Парҳезгорон дар биҳиштҳо ва неъматанд.
18
فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ١٨
Оятӣ
Аз он чӣ Парвардигорашон ба онҳо додааст, шодмонанд ва Худо онҳоро аз азоби ҷаҳаннам нигаҳ доштааст.
19
كُلُواْ وَٱشْرَبُواْ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ١٩
Оятӣ
Ба музди корҳое, ки кардаед, бихӯреду биёшомед. Гувороятон бод.
20
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ٢٠
Оятӣ
Бар он тахтҳои канори ҳам чида такя мезананд. Ҳуриёнро ҳамсарашон мегардонем.
21
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍ ۚ كُلُّ ٱمْرِيٕٖ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ٢١
Оятӣ
Касоне, ки худ имон оварданд ва фарзандонашон дар имон пайравияшон карданд. Фарзандонашонро бо онҳо якҷоя мекунем ва аз музди амалашон ҳеҷ кам намекунем, ки дар касе дар гарави кори худ аст.
22
وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ٢٢
Оятӣ
Ва пайваста аз ҳар гуна, ки бихоҳанд, меваву гӯшт атояшон мекунем.
23
يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ٢٣
Оятӣ
Дар он ҷо ҷоми май диҳанд ва ҷоми май ситонанд, ки дар он на сухани беҳуда бошад ва на гуноҳ кардан.
24
۞۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ٢٤
Оятӣ
Ғуломонашон чун марвориди пинҳон дар садаф ба гирдашон мечарханд.
25
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ٢٥
Оятӣ
Пурсишкунон рӯй ба якдигар мекунанд.
26
قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ٢٦
Оятӣ
Мегӯянд: «Пеш аз ин дар миёни касонамон танҳо мо аз Худо метарсидем.
27
فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ٢٧
Оятӣ
Пас Худо бар мо миннат ниҳод ва моро аз азоби самум нигаҳ дошт.
28
إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ٢٨
Оятӣ
Мо пеш аз ин Ӯро (бо дуъову илтиҷо) мехондем, ки Ӯ эҳсонкунандаву меҳрубон аст!»
29
فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ٢٩
Оятӣ
Пандашон деҳ, ки ту ба баракати неъмати Парвардигорат на коҳин (ҷодугар) ҳастиву на маҷнун.
30
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ٣٠
Оятӣ
Ё мегӯянд: «Шоиресту мо барои вай мунтазири ҳаводиси рӯзгорем». (ки шояд бимирад).
31
قُلْ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ٣١
Оятӣ
Бигӯ: «Шумо мунтазир бимонед, ки ман низ бо шумо интизор мекашам».
32
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ٣٢
Оятӣ
Оё ононро рӯъёҳояшон (хобҳояшон) ба ин пиндорҳо кашонида ё худ, мардуме саркаш ҳастанд.
33
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ٣٣
Оятӣ
Ё мегӯянд: «Қуръонро худ сохтааст!» На, онҳо имон намеоваранд!
34
فَلْيَأْتُواْ بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ٣٤
Оятӣ
Агар рост мегӯянд, сухане монанди он биёваранд.
35
أَمْ خُلِقُواْ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ٣٥
Оятӣ
Оё бе ҳеҷ холиқе офарида шуданд, ё худ холиқи худанд?
36
أَمْ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ٣٦
Оятӣ
Ё осмонҳову заминро ҳал кардаанд? На, ба яқин нарасидаанд.
37
أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۜيْطِرُونَ٣٧
Оятӣ
Ё хазинаҳои Парвардигорат назди онҳост? Ё бар чизе тасаллут ёфтаанд? (ҳукумат ёфтаанд).
38
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ٣٨
Оятӣ
Ё нардбоне доранд, ки аз он боло мераванд ва гӯш меандозанд? Пас он касе, ки гӯш андохта бошад, ҳуҷҷате ошкор биёварад.
39
أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ٣٩
Оятӣ
Ё худовандро духтарон асту шуморо писарон.
40
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ٤٠
Оятӣ
Ё аз онҳо музде металабӣ ва пардохти музд бар онҳо душвор аст?
41
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ٤١
Оятӣ
Ё илми ғайб медонанду менависанд?
42
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ٤٢
Оятӣ
Ё мехоҳанд ҳилае кунанд? Аммо кофирон худ ба ҳила гирифторанд.
43
أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ٤٣
Оятӣ
ё онҳоро худоест ғайри Худои якто? Пок аст Худои якто аз ҳар чӣ шарикаш месозанд.
44
وَإِن يَرَوْاْ كِسْفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًا يَقُولُواْ سَحَابٌ مَّرْكُومٌ٤٤
Оятӣ
Агар бингаранд, ки қитъае аз осмон фурӯ меафтад, мегӯянд: «Абрест мутароким (қабат-қабат ҷамъшуда)».
45
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ٤٥
Оятӣ
Пас онҳоро вогузор, то рӯзеро, ки дар оя ба ҳалокат мерасанд, бингаранд,
46
يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ٤٦
Оятӣ
рӯзе, ки макрашон ҳеҷ ба ҳолашон фоидае накунад ва кас ба ёрияшон барнахезад.
47
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ٤٧
Оятӣ
Барои касоне, ки зулм мекунанд, боз ҳам азобест ғайри ин азоб, вале бештаринашон намедонанд.
48
وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ٤٨
Оятӣ
Дар баробари фармони Парвардигорат босабр бош, ки ту таҳти назари Моӣ! Ва ҳангоме ки бархостӣ, ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ гӯй!
49
وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ٤٩
Оятӣ
Ва тасбҳ гӯй дар қисме аз шаб ва ба ҳангоми нопадид шудани ситорагон,