Сура 54

Қамар

i

Моҳ

55 оят |МаккаМакка
Сура 54 • Оят 1 аз 55 • Пора 273⁄8 • Саҳифа 528
Қамар
2
1
ٱقْتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ‮١‬‬‬
Оятӣ
Қиёмат наздик шуд ва моҳ дупора гардид.
2
وَإِن يَرَوْاْ ءَايَةً يُعْرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ‮٢‬‬‬
Оятӣ
Ва агар мӯъҷизае бубинанд, рӯй бигардоданд ва гӯянд: «"Ҷодуе бузург аст!»
3
وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهْوَآءَهُمْ ​ۚ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ‮٣‬‬‬
Оятӣ
Ва дурӯғ мепиндоранд ва аз паи ҳавоҳои худ мераванд. Ва ҳар коре дар вақти худ қарор гирифтааст.
4
وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّنَ ٱلْأَن​ۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ‮٤‬‬‬
Оятӣ
Ва барояшон хабарҳое омадааст, ки дар онҳо пандаст.
5
حِكْمَةُ​ۢ بَٰلِغَةٌ ​ۖ فَمَا تُغْنِ ٱلنُّذُرُ‮٥‬‬‬
Оятӣ
Ҳикматест тамом. Вале бимдиҳандагон судашон надиҳанд.
6
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ​ۘ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍ نُّكُرٍ‮٦‬‬‬
Оятӣ
Пас дар он рӯз, ки оя даъваткунандга ононро ба чизе нохуш даъват кунад, аз онҳо рӯйгардон шав.
7
خُشَّعًا أَبْصَٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ‮٧‬‬‬
Оятӣ
Нишони зиллат (хори) дар чашмонашон ошкор аст. Чун малахҳое пароканда аз қабрҳо берун меоянд.
8
مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ​ۖ يَقُولُ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ‮٨‬‬‬
Оятӣ
Сарҳоро боло гирифта ба сӯи он даъваткунанда мешитобад. Кофирон мегӯянд: «Ин рӯзи душворест!»
9
۞۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُواْ عَبْدَنَا وَقَالُواْ مَجْنُونٌ وَٱزْدُجِرَ‮٩‬‬‬
Оятӣ
Пеш аз инҳо қавми Нӯҳ такзиб карда (дурӯғ бароварда) буданд. Бандаи Моро такзиб карданду гуфтанд: «Девона аст! «Ва ба дашномаш ронданд.
10
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌ فَٱنتَصِرْ‮١٠‬‬‬
Оятӣ
Ва Парвардигорашро дуъо кард: «Ман мағлуб шудаам, интиқом бигир!»
11
فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍ مُّنْهَمِرٍ‮١١‬‬‬
Оятӣ
Ва мо низ дарҳои осмонро ба рӯи обе, ки ба шиддат мерехт, кушодем.
12
وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ‮١٢‬‬‬
Оятӣ
Ва аз замин чашмаҳо шикофтем то об ба он миқдор, ки андоза шуда буд, гирд омад.
13
وَحَمَلْنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍ وَدُسُرٍ‮١٣‬‬‬
Оятӣ
Ва ӯро бар он киштӣ, ки тахтаҳову мехҳо дошт, савор кардем.
14
تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءً لِّمَن كَانَ كُفِرَ‮١٤‬‬‬
Оятӣ
Зери назари Мо равон шуд. Ин буд ҷазои касоне, ки бовар надошт.
15
وَلَقَد تَّرَكْنَٰهَآ ءَايَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮١٥‬‬‬
Оятӣ
Ва албатта он киштиро нишонае сохтем. Оё ҳеҷ пандгирандае ҳаст?
16
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ‮١٦‬‬‬
Оятӣ
Пас азобу бим доданҳои Ман чӣ гуна буд?
17
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮١٧‬‬‬
Оятӣ
Ва ин Қуръонро осон кардем, то аз он панд гиранд. Оё пандгирандае ҳаст?
18
كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ‮١٨‬‬‬
Оятӣ
Қавми Од такзиб карданд. Пас азобу бим доданҳои Ман чӣ гуна буд?
19
إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِى يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ‮١٩‬‬‬
Оятӣ
Мо бар онҳо дар рӯзе наҳсу тӯлонӣ боде сахт фиристодем,
20
تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ‮٢٠‬‬‬
Оятӣ
ки мардумонро аз замин ҳамонанди решаҳои аз ҷой кандаи нахл бармеканд.
21
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ‮٢١‬‬‬
Оятӣ
Азобу бим доданҳои Ман чӣ гуна буд?
22
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮٢٢‬‬‬
Оятӣ
Ва ин Қуръонро осон кардем, то аз он панд гиранд. Оё пандгирандае ҳаст?
23
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ‮٢٣‬‬‬
Оятӣ
Қавми Самуд бимдиҳандагонро такзиб карданд.
24
فَقَالُوٓاْ أَبَشَرًا مِّنَّا وَٰحِدًا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّفِى ضَلَٰلٍ وَسُعُرٍ‮٢٤‬‬‬
Оятӣ
Гуфтанд: «агар аз инсоне монанди худ пайравӣ кунем, гумроҳу девона бошем!
25
أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن​ۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ‮٢٥‬‬‬
Оятӣ
Оё аз миёни ҳамаи, мо каломи Худо ба ӯ нозил шудааст? На, ӯ дурӯғгӯе худхоҳ аст».
26
سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ‮٢٦‬‬‬
Оятӣ
Фардо хоҳанд донист, ки дурӯғгӯи худхоҳ кист!
27
إِنَّا مُرْسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَٱرْتَقِبْهُمْ وَٱصْطَبِرْ‮٢٧‬‬‬
Оятӣ
Мо он модашутурро барои озмоишашон мефиристем. Пас мунтазирашон бош ва сабр кун!
28
وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ ٱلْمَآءَ قِسْمَةُ​ۢ بَيْنَهُمْ ​ۖ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ‮٢٨‬‬‬
Оятӣ
Ва ба онҳо бигӯй, ки об миёнашон тақсим шуда. Навбати ҳар кӣ бошад, ӯ ба сари об меравад.
29
فَنَادَوْاْ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ‮٢٩‬‬‬
Оятӣ
Ёрашонро нидо доданд ва ӯ шамшер баргирифту онро бикушт.
30
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ‮٣٠‬‬‬
Оятӣ
Азобу бим доданҳои Ман чӣ гуна буд?
31
إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَٰحِدَةً فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلْمُحْتَظِرِ‮٣١‬‬‬
Оятӣ
Мо бар онҳо як овози даҳшатнок фиристодем. Пас ҳамонанди он алафҳои хушки огили гӯсфанд шуданд.
32
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮٣٢‬‬‬
Оятӣ
Ва ин Қуръонро осон кардем, то аз он панд гиранд. Оё пандгирандае ҳаст?
33
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِٱلنُّذُرِ‮٣٣‬‬‬
Оятӣ
Қавми Лут бимдиҳандагонро такзиб карданд.
34
إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ ​ۖ نَّجَّيْنَٰهُم بِسَحَرٍ‮٣٤‬‬‬
Оятӣ
Мо бар онҳо боде регбор фиристодем, ғайри хонадони Лут, ки онҳоро саҳаргоҳ раҳонидем.
35
نِّعْمَةً مِّنْ عِندِنَا ​ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى مَن شَكَرَ‮٣٥‬‬‬
Оятӣ
Неъмате буд аз ҷониби Мо ва ононро, ки сипос гӯянд, чунин музд диҳем.
36
وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْاْ بِٱلنُّذُرِ‮٣٦‬‬‬
Оятӣ
Аз интиқоми сахти Мо тарсонидашон, вале бо бимдиҳандагон ба ҷидол (хусумат) бархостанд.
37
وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُواْ عَذَابِى وَنُذُرِ‮٣٧‬‬‬
Оятӣ
Аз меҳмони ӯ коре зишт хостанд. Мо низ чашмонашонро кур гардонидем. Пас бичашед азобу бим доданҳои Маро!
38
وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ‮٣٨‬‬‬
Оятӣ
Албатта бомдодон азобе пойдор ба сарвақташон омад.
39
فَذُوقُواْ عَذَابِى وَنُذُرِ‮٣٩‬‬‬
Оятӣ
Пас азоби Ман ва бим доданҳои Маро бичашед!
40
وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮٤٠‬‬‬
Оятӣ
Ва ин Қуръонро осон кардем, то аз он панд гиранд. Оё пандгирандае ҳаст?
41
وَلَقَدْ جَآءَ ءَالَ فِرْعَوْنَ ٱلنُّذُرُ‮٤١‬‬‬
Оятӣ
Бимдиҳандагон назди хонадони Фиръавн омаданд.
42
كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَٰهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُّقْتَدِرٍ‮٤٢‬‬‬
Оятӣ
Ҳамаи оёти Моро такзиб карданд. Мо низ онҳоро фурӯ гирифтем, чун фурӯ гирифтани ғолибе пурқудрат.
43
أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِّنْ أُوْلَٰٓئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَآءَةٌ فِى ٱلزُّبُرِ‮٤٣‬‬‬
Оятӣ
Оё кофирони шумо аз онҳо нерӯмандтаранд ё дар китобҳо омадааст, ки дар амон ҳастед?
44
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُّنتَصِرٌ‮٤٤‬‬‬
Оятӣ
Ё мегӯянд, ки мо ҳамаги ба интиқом бармехезем?
45
سَيُهْزَمُ ٱلْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ‮٤٥‬‬‬
Оятӣ
Ба зудӣ он ҷамъ мунҳазим шавад (шикаст хӯрад) ва пушт карда бозгарданд.
46
بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَٱلسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ‮٤٦‬‬‬
Оятӣ
Балки ваъдагоҳи онҳо қиёмат аст ва қиёмат сахттару талхтар аст.
47
إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى ضَلَٰلٍ وَسُعُرٍ‮٤٧‬‬‬
Оятӣ
Гунаҳкорон дар гумроҳиву ҷаҳолатанд.
48
يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ‮٤٨‬‬‬
Оятӣ
Рӯзе, ки онҳоро ба рӯяшон дар ҷаҳаннам кашанд, ки бичашед азоби сақарро (дӯзахро)!
49
إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَٰهُ بِقَدَرٍ‮٤٩‬‬‬
Оятӣ
Мо ҳар чизро ба андоза офаридаем!
50
وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِٱلْبَصَرِ‮٥٠‬‬‬
Оятӣ
Фармони Мо танҳо як фармон аст, он ҳам чашм бар ҳам заданест.
51
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ‮٥١‬‬‬
Оятӣ
Касонеро, ки монанди шумо буданд, ҳалок кардем. Оё пандгирандае ҳаст?
52
وَكُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ‮٥٢‬‬‬
Оятӣ
Ҳар коре, ки кардаанд, дар дафтарҳост.
53
وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ‮٥٣‬‬‬
Оятӣ
Ҳар кори бузургу хурде навишта шудааст.
54
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَنَهَرٍ‮٥٤‬‬‬
Оятӣ
Парҳезгорон дар боғҳову канори ҷӯйборонанд,
55
فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ‮٥٥‬‬‬
Оятӣ
дар ҷойгоҳе писандида назди фармонравои тавоно!