Сура 89
Фаҷр
q
Субҳи содиқ
30 оят |
Макка
МаккаСура 89 • Оят 1 аз 30 • Пора 305⁄8 • Саҳифа 593
Фаҷр
2
1
وَٱلْفَجْرِ١
Оятӣ
Савганд ба сапедаи субҳ
2
وَلَيَالٍ عَشْرٍ٢
Оятӣ
ва савганд ба шабҳои даҳгона (даҳ шаби Зулҳиҷҷа)
3
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ٣
Оятӣ
ва савганд ба ҷуфту тоқ
4
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤
Оятӣ
ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан ниҳад.
5
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ٥
Оятӣ
Оё дар ин зикркардашудаҳо хирадмандро савгандҳои кофист?
6
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦
Оятӣ
Оё надидаӣ, ки Парвардигори ту бо қавми Од чӣ кард?
7
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ٧
Оятӣ
Бо Ирам, ки сутунҳо дошт?
8
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ٨
Оятӣ
Ва монанди он дар ҳеҷ шаҳре офарида нашуда буд.
9
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ٩
Оятӣ
Ва қавми Самуд, ки дар он водӣ сангро мебуриданд.
10
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ١٠
Оятӣ
Ва қавми Фиръавн, он дорандаи мехҳо,
11
ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَٰدِ١١
Оятӣ
онҳо дар шаҳрҳо аз ҳад таҷовуз карданд
12
فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ١٢
Оятӣ
ва дар онҳо бисёр фасод карданд.
13
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣
Оятӣ
Ва Парвардигори ту тозиёнаи азобро бар сарашон фуруд овард.
14
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ١٤
Оятӣ
Зеро Парвардигорат дар камингоҳ аст.
15
فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ١٥
Оятӣ
Аммо одамӣ, чута Парвардигораш биёзмояд ва гиромиаш дорад ва неъматаш диҳад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро гиромӣ дошт».
16
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ١٦
Оятӣ
Ва чун биёзмоядаш ва ризқ бар ӯ танг гирад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро хор сохт».
17
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ١٧
Оятӣ
На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред
18
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ١٨
Оятӣ
ва якдигарро ба таъом додани мискиш тарғиб намекунед
19
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا١٩
Оятӣ
ва меросро ҳарисона мехӯред
20
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا٢٠
Оятӣ
ва молро фаровон дӯст доред.
21
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا٢١
Оятӣ
Оре, чун замин шикаста шавад ва шикаста шавад
22
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا٢٢
Оятӣ
ва амри Парвардигори ту фаро расад ва фариштагон саф дар саф шаванд
23
وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ٢٣
Оятӣ
ва дар он рӯз ҷаҳаннамро ҳозир оранд, одамӣ панд гирад. Ва чӣ ҷои панд гирифтан бошад?
24
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى٢٤
Оятӣ
Мегӯяд: «Эй кош ки барои ҳаёти ҷовидонаи худ пешопеш чизе мефиристодам».
25
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ٢٥
Оятӣ
Дар он рӯз касе чун азоби ӯ азоб накунад
26
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ٢٦
Оятӣ
ва монанди занҷири ӯ ба занҷир накашад.
27
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ٢٧
Оятӣ
Эй рӯҳи оромишёфта,
28
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً٢٨
Оятӣ
хушнуду писандида ба сӯи Парвардигорат бозгард
29
فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى٢٩
Оятӣ
ва дар зумраи бандагони Ман дохил шав
30
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى٣٠
Оятӣ
ва ба биҳишти Ман дарой!