21.89 Yalnız ve varissiz kalmamak için dua
Bu, Allah’ın soylu peygamberlerinin Rablerine yakardığı ve Rabbimizin harika Kitabının bizi tanıştırdığı dualardan biridir. Enbiyâ suresinde zikredilen bu duayla Yüce Allah’a peygamber Zekeriyya (ona selam olsun) yöneldi.
Hayatını tevhid çağrısına adadı ve hakkı gerekli gayretle tebliğ etti. Uzun yıllar hayırlı nesil bekledi, fakat eşi kısırdı. Ve işte çok zaman geçti, Zekeriyya yaşlandı, eşi de ileri yaşa geldi. Sanki beklenecek bir şey kalmamıştı.
Fakat Zekeriyya (ona selam olsun) Rabbin her şeye kadir olduğunu ve dilerse her mucizeyi gösterebileceğini biliyordu. Özellikle peygamber İsa’nın (ona selam olsun) müstakbel annesi genç salih kız Meryem’in bakımını üstlendikten sonra O’nun gösterdiği mucizelere kendisi de tanık olmuştu.
İşte imanı sağlam ve Rabbin rahmetine olan umudu geçen yıllarla sönmemiş Allah’ın peygamberi samimi bir duayla Yüce Allah’a yöneldi; Rabbin kalbindekini zaten bildiğinden emindi, fakat en aziz arzularını güzel sözlere dökmeye kararlıydı.
«Rabbim!» – Zekeriyya (ona selam olsun) duasına böyle başladı. Ey ben ve eşim dâhil bütün yaratıkların Rabbi! Ey her şeye kadir olan ve dilediğine hesapsız bağışlayan! Ey gece gündüz yarattıklarına büyük ve küçük, açık ve gizli nimetlerin tükenmez akışını gönderen! Ey korku ve umutla kendisine yakarana cevap veren!
«Beni yalnız bırakma!» Rabbim, ardımda hayırlı bir evlat bırakmadan yalnız ölmeme izin verme. Yeryüzünde kendimden bir parça bırakmadan ölmeme izin verme. Bana ilmimi miras alacak ve hayatı benim hayatımın layık bir devamı olacak salih bir evlat bağışla. Bana işimi sürdürecek, benim için Sana hayırlı dualarla yönelecek, benim Sana hizmet ettiğim gibi Sana hizmet edecek ve kalbi imanla dolu olacak bir evlat bağışla.
«Sen, varislerin en hayırlısısın», diye kabul etti Zekeriyya (ona selam olsun). Sen ezelî ve ebedîsin. Sen hep vardın ve hep var olacaksın. Yarattıkların ortaya çıkmadan önce vardın ve onlar öldükten sonra da var olmaya devam edersin, çünkü onların hepsi ölümlüdür, Sen ise ölümsüzsün. Sen asla ölmeyecek ve yok olmayacaksın.
Bu, Rabbe yaklaşma vesilesi olması ve duaya cevap alınmasına katkı sağlaması için güzel bir övgüydü. Yüce Allah Zekeriyya’ya harika bir evlat, peygamber Yahya’yı (ona selam olsun) bağışladı. Haklı olarak gurur duyabileceği ve salih babasına layık bir halef olması takdir edilen bir evlat. Bu da Yüce Allah’ın sınırsız kudretinin, her mucizeyi gösterebileceğinin ve O’nun için zor veya imkânsız hiçbir şey olmadığının bir başka kanıtı oldu.
Fakat Zekeriyya’nın kıssasından biliyoruz ki o dua etmekle yetinmedi. Bu soylu peygamber Rabbin hoşnutluğunu kazanmak ve salih nesil elde etmek ümidiyle çok daha fazlasını yaptı. Kendisi, Allah’ın bütün peygamberleri gibi, O’nun seçilmişlerinden, dolayısıyla en güzel ahlaki niteliklere sahip ve en soylu işleri yapan insanların en iyilerindendi. Rabbe en büyük gayretle kulluk ediyor, takva ve Allah korkusunun örneği oluyordu. İmanının sağlamlığını ve Rabbe teslimiyetini kimse şüpheye düşüremezdi.
Bu her birimiz için önemli bir derstir. Dua, arzulanana ulaşmanın güzel bir yoludur. Fakat Rabbe dua ile yönelmenin yanı sıra kendimiz üzerinde de çalışmalı, kalplerimizde O’na sevgiyi, takvayı, O’na tevekkülü yetiştirmeli, kendimizi umutları O’na bağlamaya ve O’nun önünde saygılı korku duymaya alıştırmalıyız.
Şunu da belirtmek önemlidir ki Kur’an’da zikredilen dualar içerik olarak farklı olsa ve onlarla farklı kişiler farklı çağlarda Rabbe yakarmış olsa da, onları birleştiren edep ve samimiyetle dolu olmalarıdır. Biz bugünküler de ellerimizi kaldırıp Rabbe dua ile yönelmek istediğimizde, özellikle bizim için gerçekten önemli bir şeyi O’ndan istemek istediğimizde bunu unutmamalıyız.
En önemlisi, bu dua bütün çocuksuz çiftlere, bu soylu peygamberin yitirmediği gibi Allah’ın rahmetine olan umutlarını yitirmemeleri gerektiğini hatırlatır. Aramızdan kaçımızın yıllar boyunca umudunu yitirmeden O’na tekrar tekrar yakarmaya imanı ve sabrı yetiyor?..