14.35 İbrahim peygamberin güvenlik ve tevhid için duası
Bu, duaları Allah’ın Kitabında sıkça geçen soylu peygamber İbrahim’in (ona selam olsun) duasıdır. Bu duayla yüzlerce yıl önce belirli koşullarda Rabbine yönelmiş olsa da dua güncelliğini yitirmemiştir ve bambaşka bir çağda yaşayan bize hâlâ çok şey öğretebilir. Bu peygamberin Yüce Yaratan’a bu önemli duayla yöneldiği sırada bulunduğu Mübarek Mekke’den uzakta da onun büyük sözlerinden kendimiz için pek çok güzel ders çıkarabiliriz.
Kur’an’da tesadüf yoktur ve bu dua da orada boşuna zikredilmemiştir. Çünkü Allah’ın peygamberleri âlemlerin Rabbinden her müminin istemesi gereken şeyi isterler, en aziz arzularını gerçekten güzel bir biçime sokarak bize iyi bir örnek olurlardı.
«Rabbim!» diye seslendi Yüce Allah’a bu takvalı ve bilge peygamber. Ey beni, bu toprağı ve var olan her şeyi yaratan! Ey gerçekten sınırsız kudret ve hâkimiyet sahibi! Ey iradesi engel tanımayan! Ey gizli ve açık her şeyi daha gerçekleşmeden, yokluktan sonra var olmaya başlamadan önce bilen!
«Bu şehri emniyetli kıl.» İbrahim, Mekke’yi kastediyordu; Peygamberimiz Muhammed’in (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) vatanı olması takdir edilen ve bugün de hacıların haccetmek ve Mescid-i Haram’da, asırlar önce İbrahim’in oğlu İsmail ile birlikte Allah’ın emriyle yükselttiği Kâbe’nin yanında namaz kılmak için gittiği Mekke’yi. Yüce Allah İbrahim’in (ona selam olsun) duasını kabul etti ve Mekke’yi güvenli bir sığınak ve bereketli bir yurt yaptı; bütün dünya Müslümanları ona saygı duyar ve onların her biri için büyük önem taşır.
Bu, üzerinde düşünmek için önemli bir sebeptir. Hayatımızda güvenliğin önemi ne kadar anlatılsa azdır. Verimli faaliyeti ve yapıcılığı destekler, insan hayatını sevinçle doldurur, büyük fikirlerin hayata geçmesi, önemli ve yararlı projelerin gerçekleştirilmesi için koşullar oluşturur. Güvenliğin yokluğu ise aksine insanı ağır koşullara sürükler, onu hayırlı işlerden alıkoyar; çünkü insan doğası gereği kendi hayatı ve yakınlarının hayatı için her saat kaygılanmak zorunda kalmadığı bir ortamı arzular.
Bu yüzden Rab’den esenlik ve güvenlik istemek çok önemlidir; Peygamberimiz (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) de müminleri buna teşvik etmiştir. Yüce Allah’ın refah bağışladığı kimseler bunun hayat boyu sürmesini O’ndan istemeli, güvenlik ve esenlikten yoksun olanlar da bunların hayatlarına girmesini dilemelidir. Çünkü zorluklar, tehlikeler ve imtihanlar insana çok şey öğretebilse de, sakin bir ortam çoğu zaman büyük başarılar peşinde koşanların yararınadır ve hedeflerine ulaşmalarına yardım eder.
Allah’ın peygamberi her iki dünyada başarının, kurtuluşun ve mutluluğun temeli olan şeyi de istedi. Bu, tevhidi samimiyetle benimsemek ve Allah’tan başka herhangi birine kulluktan uzak durmak için yardımdır. Bu soylu peygamber, konumuna rağmen Rab’den kendisini O’na ortak koşmaktan korumasını istediyse, her birimiz bunu daha da çok istemeliyiz. Çünkü bütün müminler Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak ve cennete girmek ister.
Bilge peygamber yalnız kendisi için değil, soyu için de dua etti. Bu da bize çocuklarımız, torunlarımız ve biz bu dünyada olmadığımız uzak gelecekte yaşayacak soyumuz için Yüce Rabbimize dua etmeyi unutmamayı öğretir. Çünkü dua mümin için kurtarıcı bir iptir.
Fakat gelecek nesillerin ebedî mutluluğa erişmesine yalnız dualarımızla yardım etmemeliyiz. Görevimiz onları doğru yetiştirmek, tevhidi tanıtmak, doğru yolu göstermek, yararlı bilgi vermek, bu kadar ayartmanın olduğu ve her gün en farklı kaynaklardan bu kadar kafa karıştırıcı bilgi aldıkları bir dünyada yollarını şaşırmamalarına yardım etmektir. Belki bir gün, az aydınlatılmış ve zorlu hayat yollarına birkaç küçük fener koyduğumuz için bizi hayırla anarlar.