23.109 Müminlerin rahmet ve bağışlanma duası
Kur’an’da samimi müminlerin Yüce Rabbe yakardığı pek çok dua zikredilir; bu müminleri kendimiz için ölçü kabul edebiliriz. Bu dua da istisna değildir. Kalbi iman ve takvayla dolu olan insanın Yüce Allah’tan ne istediğini ve her birimizin O’ndan ne istemesi gerektiğini açıkça gösterir.
Allah’ın Kitabından biliyoruz ki böyle insanlar Yüce Yaratan’a sürekli buna benzer dualarla yönelirler. Bu onların tabiatına uygundur ve bu dünyadaki günlük hayatlarının ayrılmaz bir parçasıdır, çünkü dünya varlıklarının her anında Rableriyle bağlarını ve O’nun önündeki sorumluluklarını hisseder, O’nun hoşnutluğunu kazanmaya çalışır ve ellerinden geldiğince O’na yaklaşmaya gayret ederler.
«Rabbimiz!» diye iman, umut ve saygılı korkuyla yakarırlar. Hayatımızı sürdüren, bizi seven, bize sayısız nimet bağışlayan ve gece gündüz bizimle ilgilenen Yaratıcımız! Dünya hayatımız bittiğinde kendisine döneceğimiz ve kıyamet gününde huzuruna çıkacağımız Zat; o gün insana ne mal ne de oğullar fayda sağlar, yalnızca selim bir kalple gelen kurtulur. Her şey Senin hâkimiyetindedir, Sen bizi her yerde ve her zaman görürsün. Hakkımızda her şeyi bilirsin, gökler, yer ve aralarındaki her şey Senin hâkimiyetindedir.
«Biz iman ettik.» Kalplerimizin kapılarını imana açtık ve kalplerimizi ağzına kadar onunla doldurmaya çalıştık. Hakkı kabul ettik ve kalplerimizde takva tohumlarını elimizden geldiğince gayretle yetiştiriyoruz. Bu iman da doğal olarak bizi sürekli Senin hoşnut olduğun işlere, Sana itaate sevk ediyor.
Hem Yüce Allah’ın Rabliğini kabul etmek hem de O’na imanı zikretmek, Yaratan’a karşı edebin güzel tezahürleri ve O’na yaklaşma yollarıdır, bunları unutmamalıyız. Âlemlerin Rabbine yönelttiğimiz isteklerden önce bunları söylemek harikadır. Çünkü O’nun bize gösterdiği çeşitli yaklaşma vesilelerini kullanarak duamızın cevapsız kalmaması şansımızı artırırız.
«Öyle ise bizi affet; bize acı!» Bu, duanın özü, bu müminlerin Yüce Allah’tan istemek istedikleri asıl şeydir. Gerçekten de her müminin bu kadar şiddetle ihtiyaç duyduğu şey bu değil midir? Çünkü her birimizin günahları ve eksikleri vardır, hepimiz bu ağır yükü taşıyoruz, dolayısıyla O’nun bağışlamasına çaresizce muhtacız. Rahmetine de daha az muhtaç değiliz. Rabbin bağışlamadığı ve sınırsız rahmetiyle örtmediği kimse nasıl başarıya erer ve kurtulur? İşte bu yüzden kederde ve sevinçte O’ndan rahmet ve bağışlanma dilemek bu kadar önemlidir. Çünkü dünya hayatımızın sakin ve huzurlu günlerinde Rabbe böyle dualarla yönelmeyi sık sık unutur, ancak bir imtihan gelince O’na yakarmaya, işlediğimiz günahlara pişman olmaya ve rahmetini aramaya başlarız.
«Sen, merhametlilerin en iyisisin.» Bu müminler dualarını böyle güzel sözlerle tamamladılar. O’nun kusursuzluğunu ve rahmetini anarak daha önce zikredilen yaklaşma yollarına daha az önemli olmayan bir yol daha eklediler.
Tevazu, edep ve samimiyetle dolu bu duada bizim için pek çok önemli ders vardır. Ne kadar sık sabırsızlık bizi sarar ve hemen Yüce Allah’a yakarıp aziz bir arzumuzu söylemek isteriz. Fakat o anda hatırlamak iyi olur ki insanların en iyileri olan Allah’ın peygamberleri ve onların takipçileri olan samimi müminler de O’ndan kendileri için çok önemli olanı isterlerdi, ama acele etmez ve dualarını güzel bir biçime sokmaya çalışırlardı.
Bu dua bize elimizdeki Rabbe yaklaşma yollarını kullanmanın ne kadar önemli olduğunu hatırlatır. Onlar arasında iyi işler yapmaya, müminin imkânlarına göre yaptığı işlere çok önemli bir yer ayrılmıştır. Kudretli Rabbimiz rahmetiyle üzerimize gücümüzün yetmediği hiçbir şey yüklemez ve imkânlarımızın ötesinde hiçbir şey talep etmez. Her birimize kendini gösterme ve kısa dünya hayatında çok şey başarma fırsatları verdiği için O’na hamd olsun.