Ал-Ҳаким (Ҳаким) — Он Зоте, ки корҳо, амрҳо ва манъҳояш пур аз ҳикмати комиланд, ки қарор қабул мекунад ва қонунҳои одилона муқаррар менамояд, ки ҳеҷ кас қодир ба бекор кардани онҳо нест, ки ба беҳтарин тарз ният мекунад, меофарад ва идора менамояд. Ибни ал-Қаййим менависад: «Ал-Ҳаким — Он Зоте, ки ба он чи дар худ хайр аст, амр мекунад ва аз он чи дар худ шар аст, манъ мекунад; он чи Ӯ мегӯяд — рост аст, он чи Ӯ мекунад — дуруст аст ва он чи Ӯ мехоҳад, аз чизи дигар беҳтар аст. Ва чунин камол ба ҳеҷ кас ҷуз Аллоҳ хос нест».