7.47 Zalimlerle beraber olmamak için dua
Bu, Kur’an’da zikredilen, özel bir insan grubunun Yüce Allah’a yöneleceği bir duadır. A’râf suresinde geçer. Bu dua, başka özelliklerinin yanı sıra dünya hayatımızla değil ebedî âlemle ilgili olmasıyla da dikkat çekicidir. Bu, kıyamet gününde iyi ve kötü amelleri eşit gelecek insanların duasıdır.
Bir süre cehennem ile cennet arasında kaldıktan sonra sonunda cennete girecekler. Cehennem ateşinin ehlini ve onların maruz kalacağı azapları görünce bu insanlar dehşete düşecek ve korkuya kapılarak Rablerine yakarmaya, O’ndan merhamet dilemeye koşacaklar. Ateşin içinde bu çarpılmış ve kararmış yüzleri gören kim onların yerinde olmak ister?
Umut dolu, tamamen yalnız O’na tevekkül eden, bütün beklentilerini yalnızca O’na bağlayan, duasında tam samimi olan, cennet ile cehennem arasında alıkonulan bu insanlar O’na şu sözlerle yakaracaklar.
«Ey Rabbimiz!» diyecekler tevazu ve korkuyla. Rahmetini dilediğimiz Yaratıcımız, O’nsuz şu an var olan hiçbir şeyin var olamayacağı Her Şeyi Ayakta Tutan, hükmü bütün yarattıklarına yayılan, kendisi için imkânsız ve güç hiçbir şey olmayan, dünya ve ebedî mutluluk arzulayanların tevazuyla yakardığı Zat!
Dünya hayatında işledikleri hatalara rağmen O’nun kendi Rableri olduğunu unutmadıklarını gösterdiler ve bunu duanın en başında zikrettiler; böylece O’na yaklaşmaya, lütfunu kazanmaya ve dualarına cevap almaya ümit ettiler.
Bu insanların hâlini hayal etmek zor değildir, çünkü söz konusu olan gelecekleridir ve dünya hayatını oluşturan birkaç yıl veya on yıl değil, ebediyettir. Ebedî saadet veya ebedî azap. Ebedî mutluluk veya ebedî acı. Başarı veya helak. Cennet bahçeleri veya cehennem ateşi. İkisinden birinin kendisini beklediğini bilen, fakat hangi akıbetin hazırlandığını bilmeyen bir insan neler hisseder?..
Bu dua onlar için ne kadar çok şey ifade ediyordu!
«Bizi zalimler topluluğu ile beraber bulundurma!» Bizi kendilerine zulmedenlerden ve gazabını üzerlerine çekenlerden kılma. Bizi küfürleri, isyanları ve günahlarıyla Ateş’te kalmayı hak edenlerden yapma. Bizi şimdi bakışlarımızın yöneldiği ve bize bu kadar yakın azap çeken talihsiz insanlara katma. Kendilerine verilen kurtuluş fırsatını kaçıranlarla, dünya hayatlarını amacı dışında kullananlarla, hayatları zulümle dolu ve onunla mühürlenenlerle bir olmayalım! Biz başka bir akıbet, takvalı müminlerin, razı olduğun ve cennetinle şereflendirmek istediğin samimi kullarının akıbetini diliyoruz.
Biraz düşünmek bile bu duanın her birimiz için ne kadar önemli olduğunu anlamamıza yeter. Her müminin âlemlerin Rabbinden kurtuluş ve cennet istemek için her türlü sebebi vardır. Çünkü hiçbirimize kurtuluş ve başarı garanti edilmemiştir. Bu dua da bir Müslümanın silahları arasında mutlaka bulunmalıdır.
Ebedî âlemde zalimlerin akıbetini paylaşmamak ve kıyamet gününde onlardan olmamak için bu dünyada onlarla bir olmamalıyız. Boşuna «Üzüm üzüme baka baka kararır» dememişler. Bir insan zalimlerin arkadaşlığını yeğliyor ve böyle bir çevre ona takvalı ve salih insanlardan oluşan çevreden daha çekici geliyorsa, işlerinin nasıl bir sonuç vermesini bekliyor? Ona göre dünya hayatının sonucu ne olmalı? İki yurttan hangisine koşuyor?.. Böyle bir seçim yaparak kendisini çok ciddi bir tehlikeye atıyor.
Bu duayı söylerken Allah’tan yalnızca bizi zulümden uzaklaştırmasını değil, zalimlerin akıbetinden de korumasını isteriz. Müminin görevi de böyle insanlarla ne bu dünyada ne de ebedî âlemde bir olmamaktır, çünkü onlar kendilerine katılan herkesi dibe çekerler.
Bu dua bize kötü sona götüren her şeyden, yani Yüce Allah’ın hoşnut olmadığı sözlerden, işlerden ve ahlaki niteliklerden kaçınmayı öğretir.
Ve elbette Allah’tan yalnızca zalimlerden olmamayı değil, onların yanında bile bulunmamayı istemeyi; çünkü bu, peşinden koşulacak bir komşuluk değildir.