25.65-66 Günahlardan ve sonuçlarından uzak olmak için dua
Bu, Yüce Rabbin Kitabında bu kadar çok bulunan bereketli dualardan biridir. O, samimiyetle iman eden ve takvalı kullarının Kudretli Yaratan’a yöneldiği bir yakarıştır. Bunlar âlemlerin Rabbinin Kitabında defalarca övdüğü ve sağlam imana ve güzel ahlaki niteliklere sahip olduklarını bize bildirdiği insanlardır; onların değerli davranışları imanlarının ve güzel ahlaklarının doğal sonucudur.
«Rabbimiz!» Bu samimi müminler Yüce Allah’a dua ile yöneldiklerinde genellikle edepli bir hitapla, yani O’nun kendi Rableri olduğunu kabul ederek başlarlar. Kalpleri imanla dolu bu insanlar Allah’ı ve O’nun kendi İlahları ve Rableri olduğunu unutmazlar. O, var olan her şeyi yaratan ve istisnasız bütün yarattıkları üzerinde hâkim olandır.
«Cehennem azabını üzerimizden sav.» Bu, onların duasının özü, Yüce Allah’tan istemek istedikleri asıl şeydir. Bu, cehennem azabının ne kadar korkunç olacağını iyi bilen ve bu yüzden ondan çok korkan, kalpleri diri insanların duasıdır. Bu sözlerden anlaşılır ki onlar Yüce Allah’tan yalnızca insanın iman zayıflığının ve kötü işlerinin sonucundan kurtulmayı istemiyorlar. Rab’den insanı cehenneme götüren her şeyden uzaklaşmalarına yardım etmesini istiyorlar. Böylece bu birkaç sözü söylerken ona çok büyük ve çok önemli bir anlam yüklüyorlar. Bu duada hem imanın güçlenmesi, hem de günahlardan, isyandan ve kötü davranışlardan kaçınmak için yardım isteği vardır. Çünkü böyle durumlarda sebebin olmaması sonuçların da olmamasını gerektirir.
«Doğrusu onun azabı gelip geçici değil, devamlıdır.» Cehennem sürekli, değişmez bir kötülük, ebedî azabın kaynağıdır. O, kendisine borçlu kalma talihsizliğine uğrayanı rahat bırakmayan sert bir alacaklı gibi sakinlerinden ayrılmaz.
«Orası cidden ne kötü bir yerleşme ve ikamet yeridir!» Bu, insanın düşebileceği yerlerin en kötüsü, en iğrenci, en korkuncudur. Bu sözler, onları söyleyen müminlerin bu yurda düşmesi takdir edilenlerin durumunun bütün dehşetini tam olarak hissettiklerini gösterir. Bu tasvirler dualarını daha da derin ve içten kılar ve kurtulanlardan olma isteklerinin gücünü vurgular.
Bu dua, bu iyi insanların iç özünü güzelce yansıtır. Yüce Allah’ın sevdiği pek çok harika niteliğe sahip olan ve O’nun hoşnut olduğu pek çok değerli iş yapan bu müminler yine de Yüce Allah’ın gazabından, cezasından, cehennem ateşindeki azaptan korkarlar; oysa dünyada bundan korkmak için onlardan çok daha fazla sebebi olan bu kadar insan vardır.
Yüce Allah’ın övgüsüne layık görülen bu müminler örnek alınmayı hak ederler. Bu duanın Kudretli Rabbin Kitabında zikredilmesi ve kıyamet gününe kadar okunacak olması boşuna değildir. Bu Allah kullarının eriştiği o yüksek ve güzel konuma hiç olmazsa yaklaşmak istemez miyiz?..
Bu dua bize, müminin bu dünyada yaşadığı sürece Allah’tan korkması, O’nun gazabını üzerine çekmekten sakınması ve cehennem ateşini unutmaması gerektiğini, bununla birlikte korkuyu Yüce Allah’ın rahmetine ve Ateş’ten kurtuluşa umutla birleştirmesi gerektiğini hatırlatır. Çünkü umut ve korku mümin için kuş için iki kanat gibidir. Bir kanatla veya kanatsız uçabilir mi?..
Cehennem ateşinden korunma dilemek her müminin hayatının doğal ve ayrılmaz bir parçası olmalıdır.
Mümin ne kadar iyi iş yapmış olursa olsun ve Yüce Allah’a ibadette ne kadar gayretli olursa olsun amellerine aldanmamalıdır. Allah’a buna benzer dualarla yönelenler bizim için iyi bir örnektir. Rabbin övgüsüne layık görüldükleri hâlde bile aldanışa düşmediler, O’nun uğrunda gayret etmeyi bırakmadılar, Rab önünde saygılı korku duymayı ve O’na yakarmayı kesmediler, yaptıkları sayısız iyi işe tamamen güvenmediler ve Yaratan’a karşı tevazu ve edeplerini yitirmediler. Kendini beğenmişlik, kendine aşırı güven, kibir ve narsisizm müminin süsü olabilecek nitelikler değildir.