3.53 Hz. İsa'nın havarilerinin duası
Bu, peygamber İsa’nın (ona selam olsun) havarilerinin, derin imanlı, takvalı, samimi, kalbi temiz insanların duasıdır. Kur’an’da, Âl-i İmrân suresinde zikredilir. Yüzyıllar önce Kudretli Yaratan’a yönelttikleri duayla bu müminler bize güzel bir örnek olmuşlardır.
Kısalığına rağmen bu dua çok anlam yüklüdür. Az kelimeyle Yüce Allah’tan büyük bir hayır istemek isteyenler için gerçek bir hazinedir.
«Rabbimiz!» diye yakardı bu iyi ve salih insanlar yaklaşık yirmi asır önce. Var olan her şeyin Yaratıcısı, canlı cansız her şeyin Koruyucusu, kâinatın Yöneticisi, bütün yarattıklarına rızık veren ve hayatlarını sürdüren, âlemlerin Rabbi, dilediğini rahmetiyle kuşatan, tövbe edenlerin tövbesini kabul eden, Büyük, Hikmet Sahibi, dünyadaki her şeyi Bilen!
«İndirdiğine inandık.» İnandık. Her şeyden önce Sana, Yüce, Kudretli ve Merhametli olana inandık. Varlığına, birliğine, ilahlığına, Rabliğine, güzel ve eşsiz isim ve sıfatlarına inandık. Sana denk ve benzer kimsenin olmadığına. İbadete yalnızca Senin layık olduğuna.
Sana inanarak, indirdiğin her şeye de inandık. Dolayısıyla bütün peygamber ve elçilerine de, çünkü onlar aracılığıyla, onlara indirilen vahiy aracılığıyla insanlığı dininle tanıştırdın. Peygamberlere inanmak ise yalnızca onları Allah’ın elçileri olarak kabul etmek değil, Yüce Rabbin onlarla insanlığa gönderdiği mesajı kabul etmek, onların izinden gitmek ve gösterdikleri yoldan sapmamak demektir.
Allah’ın peygamberlerine iman ise, Yüce Allah’ın onlara indirdiği Kitaplara iman olmadan düşünülemez. Bu Kitapları insanlara ulaştırmak ve onlarla insanlığa salih yaşamayı öğretmek, Âdemoğullarını Yüce Allah’ın hikmetli kanunlarıyla tanıştırmakla görevlendirilmişlerdi. Bu yüzden bu müminlerin şunu eklemesi şaşırtıcı değildir: «Ve Peygamber’e uyduk.» Sana iman ettik, Sana teslim olduk ve hakkı tebliğ etsin, bize hayrı öğretsin, bizi doğru yola iletsin ve bize örnek olsun diye rahmetinle bize gönderdiğine uyduk.
O’nun Rabliğini kabul edip imanlarını ve Peygamber’e uymalarını O’na yaklaşma vesilesi olarak zikrettikten sonra bu müminler en önemli olana, Rabbe yönelmelerinin özü ve asıl amacı olana, samimi dualarının ruhuna geldiler. Yüce Allah’ın peygamberlerinin ve samimi müminlerin âdeti budur: önce O’nun Rabliğini veya güzel isimlerini anmak, hoşnutluğunu kazanmaya çalışarak O’na yaklaşmak, ancak ondan sonra arzuları ne kadar aziz ve hayati olursa olsun O’ndan bir şey istemek. Yaratan’a karşı edep onların ortak özelliğidir.
«Şimdi bizi şahitlerden yaz.» İstemek istedikleri budur. Bütün müminlerin her zaman ve her yerde Rab’den istemesi gereken budur. Bizi diğer samimi müminlerle birlikte yaz, hakka şahitlik edenlerden, Sana teslim olanlardan, dinini seçenlerden, tevhidi benimseyenlerden, emirlerini yerine getirip yasaklarına uyanlardan olalım. Bizi bu başarıya erenler arasına kat ve onlara benzememize yardım et ki onların eriştiğine erişelim: Senin hoşnutluğuna, Ateş’ten kurtuluşa ve cennet bahçelerine.
Bu dua bize imanın seçici olamayacağını hatırlatır: Yüce Allah’tan peygamberleri aracılığıyla bize gelen her şeye inanmalı, onu bütün kalbimizle kabul etmeli ve hayata geçirmeliyiz. Ancak o zaman imanımız samimi ve gerçek olur.
Bu dua bize ayrıca iyi, salih, takvalı insanların arkadaşlığını aramayı öğretir; onlarla birliktelik bize yararlı bilgi getirir, imanımızı güçlendirir, Yüce Allah’a sevgi, iyiliğe ve yapıcılığa istek aşılar, gayretlerimizi soylu, hedeflerimizi yüksek kılar. İnsan dosdoğru yolda yürümek istiyorsa, iyi yol arkadaşları edinmeye özen göstermelidir. Çünkü birlikte yürümek her zaman daha kolaydır.