3.8 Allah'ın özel rahmeti ve sapkınlıktan kurtuluş için dua
Bu, başlarında Allah’ın soylu peygamberleri bulunan samimi müminlerin Yüce Allah’a yöneldiği dualardan bir diğeridir. Rab, Kitabında bu duaları zikrederek bize, O’nun hoşnutluğunu ve her iki dünyada hayır ve mutluluğu kazanmamıza yardım edecek bu güzel duaları öğretir. Yüce Allah’ın Kitabında kendisine böyle dualarla yakaran insanları övmesi boşuna değildir.
Bu, peygamberlerin varisleri olan âlimlerin, din bilginlerinin duasıdır; onlar yararlı bilgi edinme fırsatını en iyi şekilde değerlendirmişlerdir. Bunlar dini derin ve doğru anlayan, onun hakkında doğru bir fikre sahip olan akıl sahipleridir. Sağlam iman ve mensubu oldukları dinin hak olduğuna duydukları kesin inanç, kalplerinde yüksek gayeler doğurur. Bunlar güzel sözleri ve Allah’ın hoşnut olduğu işleriyle her birimize güzel örnek olan insanlardır. Onların izinden giden zarar etmez ve arzuladığı kurtuluşa erer. Duaları da diğer davranışlarından daha az güzel değildir.
«Rabbimiz!» diye yakarırlar. Ey her şeyi yaratan, her şeyi yöneten ve kullarının kalpleri de dâhil her şeyin kendisine boyun eğdiği Zat! «Bizi doğru yola ilettikten sonra kalplerimizi eğriltme.» Kur’an’ın apaçık ayetlerini reddederek sapıklığa düşen, yalnız kendisi sapmakla kalmayıp başkalarını da saptıranlara benzememize izin verme; bilgide derinleşmiş, kendileri dosdoğru yolda yürüyen ve bu yolu başkalarına göstermeye çalışan hakiki müminlerin aksine.
Bu dua, edebin harika bir örneğidir. Bu duayla Yüce Allah’a yönelen müminler, kendileri için büyük önem taşıyan ve önemini tamamen kavradıkları bir şeyi istemek isteseler de, duanın özü olan, bu sözlerle Rabbe yakarırken gerçekleşmesini umdukları o aziz arzuyla başlamadılar. O’nun Rabliğini anarak başladılar, sonra kendilerini doğru yola ileterek gösterdiği büyük lütfu zikrettiler ve ancak bundan sonra hayallerinin zirvesi olan şeyi istediler: Rabbin kendilerini doğru yolda sabit kılması ve gelecekte ondan sapmamaları için yardım etmesi.
Asıl olanı, müminin her şeyden çok kaygılanması gerekeni istediler. Dünya hayatını onurlu, salih ve doğru yaşamayı, kıyamet gününde de başarıya erenler ve kurtulanlar arasında olmayı istediler. Bu iyiliğe ise ancak Yüce Allah’ın yardım ettiği kişi erişebilir.
Rab’den O’nun rahmetini de istediler. O’nu ancak dilediğine verdiğini tamamen bilerek, en büyük armağan olarak dilediler. Üstelik O’nun bağışladığı rahmetlerden belirli birini değil; imanı, tevhidi, yararlı bilgiyi ve Allah’a itaatin çeşitli görünümlerini kapsayan genel rahmeti istediler. Bu, iyi ameller yapmakta ve bu dünyada dosdoğru yolda sarsılmadan yürümekte Yüce Allah’ın yardımını, ahirette de ebedî saadete ermeyi içeren bir rahmettir. Bu yüzden mümin için bu kadar değerlidir ve Kudretli Rab’den tekrar tekrar dilenmeye layıktır.
Bu rahmeti ise yalnızca O bağışlar. Bu nedenle bunu kabul ederek ve O’nu yücelterek «tarafından rahmet» dediler. Ve bunu «Lütfu en bol olan sensin» sözleriyle pekiştirdiler, Yüce Allah’ın sıfatlarının kusursuzluğunu vurguladılar, çünkü insanların bağışları O’nun bağışlarının yanında hiçtir.
Bu dua bize, Yüce Allah’ın isim ve sıfatlarını ve nimetlerini anmanın, O’na dua ederken O’na yaklaşmanın güzel bir yolu olduğunu hatırlatır.
Bu dua her birimizi, Yüce Rab’den dosdoğru yolda sebat ve dünya hayatının sonuna kadar bu yolda sarsılmadan yürümek için yardım istemenin ne kadar önemli olduğu üzerine düşünmeye sevk eder. O’nun en iyi kulları bunu O’ndan istediyse, tutkulara yenik düşen ve çoğu zaman kendi kurtuluşu için çabalamak yerine tembelliği yeğleyen nefsinin heveslerine karşı koyamayan biz sıradan ölümlüler için ne demeli?..