Har bir Qur’on duosi alohidadir. Ularning hammasi turlicha, ammo hammasi muhim va qadrli saboqlarga to’la. Alloh Kitobidan olingan bu duo bu dunyo va abadiy dunyo bilan bog’liq hayotiy muhim iltijolarni o’zida jamlagani bilan betakrordir. Bu duoning yana bir xususiyati shundaki, u bilan Alloh taologa murojaat qilgan kishi nafaqat o’zi yoki yaqinlari uchun, balki barcha mo’minlar uchun yaxshilik so’ragan.
Bu duo bizga bera oladigan birinchi saboq shuki: Robbga nafaqat o’zimiz va biladigan va sevadigan odamlarimiz uchun, balki umuman barcha din birodar va opa-singillarimiz uchun duo qilishni unutmasligimiz kerak. Hatto boshqa mamlakatlarda va hatto boshqa qit’alarda yashaydiganlar uchun, hatto hech qachon ko’rmagan va balki hech qachon ko’rmaydiganlarimiz uchun ham. Bu ajoyib duo bizga muhim haqiqatni o’rgatadi: nafaqat o’zimiz va biz uchun aziz bo’lgan, qarindoshlik yoki do’stlik rishtalari bilan bog’langan kishilar haqida, balki din birodarligi rishtalari bilan bog’langan kishilar haqida ham qayg’urishimiz kerak. Bu odamlarning hammasi ularni sevishimizga, ularga yaxshilik qilishimizga va Alloh taologa ular uchun yaxshi duolar bilan murojaat qilishimizga haqlidirlar.
Olamlar Robbiga bu go’zal duo bilan iltijo qilgan inson Allohning ulug’ payg’ambari Nuh (unga salom bo’lsin) edi. Bu duo esa qavmini qariyb ming yil haqqa chaqirgan bu dono, sobit va sabrli payg’ambar nomi bilan atalgan surada keltirilgan.
Bu duo boshqa Qur’on duolari kabi o’z qissasiga ega. Nuh (unga salom bo’lsin) olamlar Robbiga bu so’zlar bilan Robb unga qavmidan allaqachon iymon keltirganlardan boshqa hech kim iymon keltirmasligini vahiy qilganidan keyin iltijo qildi. Boshqacha aytganda, Alloh taolo Nuhga (unga salom bo’lsin) ko’p yillar qavmiga qilgan da’vati allaqachon bergan samaralaridan boshqa hech qanday samara bermasligini xabar qildi. Iymon keltirgan qavmdoshlari soni ko’paymaydi va boshqa hech kim uning da’vatiga quloq solmaydi va qalbini haqqa ochmaydi.
Aynan o’shanda Nuh (unga salom bo’lsin) Qudratli Robbga bu duo bilan murojaat qildi, kofirlarni jazolashni va halok qilishni so’radi va iltijosini shunday asosladi: agar bu odamlar tirik qolsalar, faqat boshqalarni adashtirishga va ularga dindan nafrat uyg’otishga harakat qiladilar, birovni dunyoga keltirsalar, faqat o’zlariga o’xshashlarni keltiradilar; ular haqida esa iymon ularning qattiq qalblariga kirmasligi va ularda hech qanday yaxshilik yo’qligi allaqachon ma’lum.
Nuh (unga salom bo’lsin) gunohlardan himoyalangan Allohning payg’ambari bo’lsa ham, baribir duosini Allohdan mag’firat so’rash bilan boshladi. Uning tomonidan bu Yaratuvchiga nisbatan kamtarlik, itoat va odobning ko’rinishi edi. Bundan tashqari, bu so’zlari ergashuvchilariga Allohdan mag’firat so’rash ahamiyatini o’rgatishi lozim edi. Chunki hammamiz Uning bandalarimiz va Uning rahmati va mag’firatiga muhtojmiz.
Shuni ta’kidlash muhimki, o’zi uchun mag’firat so’ragach, Nuh ota-onasi uchun mag’firat so’radi. Bu ham muhim saboq va Islom ota-onaga bergan yuksak maqomning tasdig’idir. Shunday qilib, bu duo bizga ota-onaga ehtirom va hurmat bilan munosabatda bo’lish, haqlariga rioya qilish va dinga zid bo’lmagan narsalarda ularga itoat qilish ahamiyatini, shuningdek, Alloh taologa ular uchun tez-tez yaxshi duolar bilan murojaat qilishimiz kerakligini eslatadi.
So’ng Nuh (unga salom bo’lsin) qavmidan iymon keltirganlar uchun ham mag’firat so’radi. Bu duo bizga har birimiz uchun yaxshi muhitga ega bo’lish, atrofimizda samimiy iymon keltirgan, solih odamlarni ko’rish va ular bilan muloqot qilish qanchalik muhimligini eslatadi.
Chunki dindor, taqvodor, xudojo’y va go’zal xulqli odamlar bir binoning g’ishtlari kabi bir-birlarini qo’llab-quvvatlaydi va mustahkamlaydi, shuningdek, bir-birlariga qo’llaridan kelgan yordamni berishga intiladi. Bundan tashqari, ularning borligi mo’minga o’zini yolg’iz his qilmaslikka imkon beradi. Eng og’ir yo’l ham yaxshi hamrohlar bilan o’tilganda osonlashadi. Butun hayotimizning asosiy yo’li – najotga, Robbning roziligiga va jannatga olib boruvchi yo’l haqida nima deyish mumkin?..