25.65-66 Günahlardan və onların nəticələrindən uzaq olmaq üçün dua
Bu, Uca Rəbbin Kitabında bu qədər çox olan bərəkətli dualardan biridir. O, Onun səmimi iman gətirmiş və müttəqi qullarının Qüdrətli Yaradana üz tutduğu yalvarışdır. Bunlar aləmlərin Rəbbinin Kitabında dəfələrlə tərif etdiyi, möhkəm imana və gözəl əxlaqi keyfiyyətlərə malik olduqlarını bizə bildirdiyi insanlardır; onların layiqli əməlləri imanlarının və gözəl əxlaqlarının təbii nəticəsidir.
«Ey Rəbbimiz!» Bu səmimi möminlər Uca Allaha dua ilə üz tutduqda adətən ədəbli müraciətlə, yəni Onun Rəbbləri olduğunu etiraf etməklə başlayırlar. Qəlbləri imanla dolu olan bu insanlar Allahı və Onun Tanrıları və Rəbbləri olduğunu unutmurlar. O, bütün varlığı yaradan və istisnasız bütün məxluqları üzərində hakim olandır.
«Cəhənnəm əzabını bizdən uzaq elə.» Bu, onların duasının mahiyyəti, Uca Allahdan istəmək istədikləri əsas şeydir. Bu, Cəhənnəm əzabının necə dəhşətli olacağını yaxşı bilən və buna görə də ondan çox qorxan, qəlbləri diri olan insanların duasıdır. Bu sözlərdən aydın olur ki, onlar Uca Allahdan təkcə insanın iman zəifliyinin və pis əməllərinin nəticəsindən xilas olmağı istəmirlər. Onlar Rəbbdən insanı Cəhənnəmə aparan hər şeydən uzaqlaşmaqda kömək istəyirlər. Beləliklə, bu bir neçə sözü deyərkən ona çox böyük və çox mühüm məna qoyurlar. Bu duada həm imanın möhkəmləndirilməsi, həm də günahlardan, üsyandan və pis əməllərdən çəkinməkdə kömək istəyi var. Çünki belə hallarda səbəbin olmaması nəticələrin də olmamasını nəzərdə tutur.
«Doğrusu, onun əzabı həmişəlikdir.» Cəhənnəm daimi, dəyişməz şər, əbədi əzab mənbəyidir. O, sakinlərindən ayrılmır, necə ki, sərt borc sahibi ona borclu qalmaq bədbəxtliyinə düçar olanı rahat buraxmır.
«Həqiqətən, ora nə pis məskən, necə də pis iqamətgahdır!» Bu, insanın düşə biləcəyi yerlərin ən pisi, ən iyrənci, ən dəhşətlisidir. Bu sözlər göstərir ki, onları deyən möminlər bu məskənə düşməsi qismət olanların halının bütün dəhşətini tam hiss etmişlər. Bu təsvirlər onların duasını daha da dərin və ehtiraslı edir, nicat tapanlardan olmaq istəyinin gücünü vurğulayır.
Bu dua bu xeyirli insanların daxili mahiyyətini gözəl əks etdirir. Uca Allahın sevdiyi çoxlu gözəl keyfiyyətlərə malik olan və Onun razı qaldığı çoxlu layiqli əməllər edən bu möminlər yenə də Uca Allahın qəzəbindən, cəzasından, Cəhənnəm odundakı əzabdan qorxurlar; halbuki dünyada bundan qorxmağa onlardan qat-qat çox əsası olan bu qədər insan var.
Uca Allahın tərifinə layiq görülən bu möminlər nümunə götürülməyə layiqdirlər. Təsadüfi deyil ki, bu dua Qüdrətli Rəbbin Kitabında xatırlanır və Qiyamət gününə qədər oxunacaq. Məgər biz bu Allah qullarının çatdığı o uca və gözəl məqama heç olmasa yaxınlaşmaq istəmirik?..
Bu dua bizə xatırladır ki, mömin bu dünyada yaşadıqca Allahdan qorxmalı, Onun qəzəbini üzərinə çəkməkdən çəkinməli və Cəhənnəm odunu unutmamalı, bununla yanaşı qorxunu Uca Allahın mərhəmətinə və Oddan qurtuluşa ümidlə birləşdirməlidir. Çünki ümid və qorxu mömin üçün quş üçün iki qanad kimidir. O, bir qanadla və ya qanadsız uça bilərmi?..
Cəhənnəm odundan qorunma diləmək hər bir möminin həyatının təbii və ayrılmaz hissəsi olmalıdır.
Mömin nə qədər yaxşı əməl etsə də və Uca Allaha ibadətdə nə qədər səy göstərsə də, əməllərinə aldanmamalıdır. Allaha belə dualarla üz tutanlar bizim üçün yaxşı nümunədir. Hətta Rəbbin tərifinə layiq görülsələr də, aldanışa düşmədilər, Onun yolunda səy göstərməyi dayandırmadılar, Rəbb qarşısında ehtiramlı qorxu hiss etməyi və Ona yalvarmağı kəsmədilər, etdikləri çoxsaylı yaxşı əməllərə tam güvənmədilər və Yaradana qarşı təvazö və ədəblərini itirmədilər. Lovğalıq, özünəgüvən, təkəbbür və özündənrazılıq möminə zinət verə biləcək keyfiyyətlər deyil.