3.16 Rəbbin bağışladığına və cəzalandırdığına iman gətirənlərin duası
Bu, Allahın Kitabında xatırlanan, Onun ən yaxşı, ən səmimi qullarının Ona üz tutduğu və hər birimizin Ona üz tutmalı olduğu çoxsaylı dualardan biridir.
«Ey Rəbbimiz!» – deyə onlar təvazö ilə yalvarır, bütün varlıqları, bütün fikirləri ilə duanın yönəldiyi Zata can atırlar. Onlar üçün bu sözlər boş səs deyil. Onlar ən dərin mənalarla doludur, həqiqətən vacibdir. Buna görə də onlar bu sözləri sadəcə demir, onlara bütün qəlbləri ilə inanırlar.
Onlar Qüdrətli Yaradana – kainatın, insanların, bütün varlığın Xaliqinə, nəcib peyğəmbəri İbrahimin (ona salam olsun) bir dəfə haqqında belə dediyi Zata iman gətirirlər: «(O Rəbb ki,) məni yaratmış və məni doğru yola yönəltmişdir; (O Rəbb ki,) məni yedirdir və içirdir; (O Rəbb ki,) xəstələndiyim zaman mənə şəfa verir; (O Rəbb ki,) məni öldürəcək, sonra dirildəcəkdir» (Surə 26 «əş-Şuəra», ayələr 78–81).
Onlar bir an belə unutmurlar ki, O, onlara hər gün, hər saat, hər dəqiqə saysız-hesabsız böyük nemətlər bəxş edən Rəbbləridir. Onlar yaxşı dərk edirlər ki, O olmasaydı, nə onlar dünyaya gələr, nə də indi bizi əhatə edən heç nə olardı. Onlar bilirlər ki, nəfəs aldıqları hava, onları yaşadan su və qida, Onun digər saysız məxluqlarından üstün olduqları ağıl – hamısı Ondan, Uca Allahdandır. O, heç yerdə Ondan gizlənə bilmədikləri, onlar haqqında hər şeyi bilən Zatdır. O, onlara möhtac olmasa da, gecə-gündüz onların qayğısına qalan Zatdır.
«Həqiqətən, biz iman gətirdik.» Yeganə Allah olan Sənə, aləmlərin Rəbbinə, hər şeyi saxlayana, ölməyən Diriyə iman gətirdik. İnsanlara haqla göndərdiyin peyğəmbərlərinə iman gətirdik. Adəm (ona salam olsun) övladı üçün doğru rəhbər olaraq mərhəmətinlə nazil etdiyin Kitablara iman gətirdik. Bir sözlə, Səndən gələn hər şeyə.
Onlar Uca Allaha duanı yalnız Onun Rəbbliyini etiraf etməklə deyil, həm də iman gətirdiklərini xatırlatmaqla başlayır, bununla da Ona yaxınlaşmağa çalışırlar. İtaət və təvazö göstərərək dualarının cavabsız qalmayacağına və Rəbbin istədiklərini bəxş edəcəyinə ümid edirlər.
«Bizim günahlarımızı bağışla.» Böyük və kiçik, çoxdan və bu yaxınlarda etdiyimiz, xatırladığımız və unutduğumuz, bildiyimiz və özümüz də hiss etmədən etdiyimiz, lakin Sənin qeyd etdiyin günahlarımızı bağışla. Biz Səni Rəbb və Allah kimi qəbul etdik, Rəbb və Allah kimi Səndən razıyıq, iman gətirdik və nazil etdiyin dinə etiqad edirik. Bizi cəzalandırma. Üsyanımızı və pis əməllərimizi bağışla, bizi ciddi mühakimə etmə və mərhəmətinlə bürü, çünki Sən, həqiqətən, Ən Mərhəmətlisən.
«Bizi Od əzabından qoru.» Sən hər şeyə qadirsən və istədiyini bağışlayırsan, bizi fasiqlər və küfrü imandan üstün tutanlar üçün yaratdığın məskəndəki dəhşətli əzabdan qoru. Bizi dünya odundan qat-qat dəhşətli və isti olan Oddan qoru; axı adi dünya odu da şiddətli ağrı verə və dəhşət yarada bilər. Aləmlərin Rəbbinə belə dua ilə üz tutmaqla onlar əslində Ondan bu dünyada kömək və dəstək istəyirlər. Onlar Ondan dünya həyatını elə yaşamaqda kömək istəyirlər ki, O, onlardan – sözlərindən, əməllərindən və niyyətlərindən razı qalsın. Çünki yalnız Allahın razı qaldığı və mərhəmətinə layiq gördüyü kəs Cəhənnəm odundan xilas olacaq. Beləliklə, bu möminlər sadəcə onlarla Cəhənnəm arasında onları ondan etibarlı şəkildə qoruyacaq keçilməz divar çəkilməsini istəmirlər. Onlar əslində daha çoxunu istəyirlər: bu dünyadakı həyatlarının nümunəvi olmasını, onu həqiqi möminin yaşamalı olduğu kimi yaşamağı bacarmağı.
Bu dua bizə Rəbbdən bağışlanma diləməyi öyrədir, çünki hər birimiz günahkarıq. Cəhənnəm isə hamının qorxmalı olduğu dəhşətli bir məskəndir və ondan Uca Allaha sığınmaq mömin üçün nəfəs almaq qədər təbii olmalıdır. Hər birimizin qəlbində Ondan ehtiramlı qorxu bu həyatda da, əbədi həyatda da mərhəmətinin bizi daim əhatə edəcəyinə ümidlə birləşməlidir.