60.4 Düşmən kafirlərdən xilas olmaq üçün dua
60.5 Kafirlər üçün sınaq olmamaq və bağışlanma duası
Uca Allahın Kitabından olan bu gözəl dua Onun nəcib peyğəmbərlərinin və digər müttəqi möminlərin aləmlərin Rəbbinə üz tutduğu dualardandır. Bu dua ilə Qüdrətli Yaradana peyğəmbər İbrahim (ona salam olsun) və onunla olan möminlər üz tutdular. Bu, onların kafir qövmlərinə onlardan imtina etdiklərini elan etdikdən sonra baş verdi.
Onlar dualarına ədəbli müraciətlə başladılar: «Ey Rəbbimiz!» Əvvəlcə Uca Allahın Rəbbliyini etiraf edərək duanı lazımi şəkildə davam etdirdilər. Görürük ki, bu insanlar Ona yaxınlaşmağın bir neçə yolundan birdən istifadə etdilər, o cümlədən səmimi niyyətlə etdikləri xeyirli əməlləri xatırlatdılar. Birincisi, Ona təvəkküllərini və Ona yönəlmələrini xatırlatdılar. İkincisi, Qiyamət gününə və axirət həyatına imanlarını xatırlatdılar. Bütün bunları ona görə xatırlatdılar ki, bu əməllər Uca Allahın razı qaldığı əməllərdir və beləliklə Rəbbə yaxınlaşmağa, dualarının cavabsız qalmaması şansını artırmağa çalışdılar.
Bu, Allahın peyğəmbəri və onun səhabələri olduğu üçün onların yaxşı nümunəsinə tabe olmaqda bizim üçün böyük fayda var. Çünki müttəqi möminlərin izi ilə getdikdə Cənnət yolumuzu özümüzə asanlaşdırırıq.
Aralarında İbrahim (ona salam olsun) olan bu möminlər Uca Allaha ən səmimi şəkildə təvəkkül edir və məhz Ona üz tutur, xəta və qüsurlarını etiraf edirdilər. Onlar bir dəqiqə də unutmurdular ki, aləmlərin Rəbbinə qayıtmalıdırlar və ölümdən sonra onları dirilmə və hesab gözləyir. Bilirdilər ki, ölümün ardınca başqa həyat var, Allahın qarşısına mütləq çıxacaqlar və dünya həyatında etdikləri hər şeyə görə Onun qarşısında cavab verəcəklər. Başqa sözlə, bunlar dərin imanlı, saleh və son dərəcə şüurlu insanlar idilər; onların niyyətləri, sözləri və əməlləri xeyirli idi, üstəlik onlar Uca Yaradana qarşı ədəb və təvazö nümunəsi idilər.
Bu dua onunla Rəbbə üz tutanların imanının tamlığından, dini dərindən anlamalarından və təkallahlılığa ən yaxşı şəkildə etiqad etmələrindən xəbər verir.
«Ey Rəbbimiz! Bizi kafirlər üçün sınaq etmə.» (Surə 60 «əl-Mumtəhənə», ayə 5) Yəni bizi onların əlləri ilə cəzalandırma və üzərimizə cəzanı göndərmə ki, kafirlər deməsinlər: «Əgər onların tutduqları haqq olsaydı, bu onların başına gəlməzdi!» Lakin bu sözlərin mənası belə də ola bilər: onların bizə qalib gəlməsinə imkan vermə ki, bu onlar üçün sınaq olmasın, çünki bu baş verərsə, onlar bizə haqq üzərində olduqları üçün qalib gəldiklərini düşünəcəklər.
Bu dua bizə Uca Allahdan salamatlıq və hər cür şərdən qorunma istəməyi öyrədir. Rəbbimiz və Allahımız olan Ondan başqa bizi kim qoruyar? Məhz Ona sığınmalı, məhz Ondan kömək və mümkün və ya artıq başımıza gəlmiş zərərdən xilas istəməli, məhz Ondan hər iki dünyanın xeyrini diləməliyik. Çünki bəlalar və fitnələr həqiqətən dəhşətli ola bilər və kiminsə möminin dinindən dönməsinə məcbur etməyə çalışmasından və ya ona düz yolla getməyə ikrah aşılamaq istəməsindən daha ciddi və dəhşətli fitnə yoxdur.
Peyğəmbər İbrahim (ona salam olsun) və onun möminlik sahibi səhabələri dualarını bağışlanma diləməklə bitirdilər və bu, bizim üçün daha bir dəyərli dərsdir. Rəbbdən mümkün qədər tez-tez bağışlanma diləməliyik, çünki kimimiz günahsızdır?.. Bununla yanaşı, hamımız Cənnətə girmək istəyir və sayılı anlar belə Odda olmaqdan qorxuruq.
Görürük ki, dualarının sonunda bu möminlər Allaha yaxınlaşmağın daha bir vasitəsinə – Onun gözəl adlarını xatırlatmağa müraciət etdilər: «Həqiqətən, Sən Qüdrətlisən, Müdriksən!» Onun adlarından ən uyğununu seçib məhz onları işlətdilər, beləliklə Yaradana yaxınlaşmağa və Onun razılığını qazanmağa çalışdılar.